سه‌شنبه، خرداد ۰۹، ۱۳۸۵

تغییر

تغییرات کلی در زندگی گاهی منجر به این میشه که نگاه آدم نسبت به زندگیش عوض بشه
پنجره های جدیدی باز بشه
و گاهی چیزای تازه پیدا کنه
من دنبال چیز تازه نیستم
شاید فقط دلم میخواد از روزمرگی خارج بشم
مثل همین تغییر کلی تو قالب وبلاگم
مثل خونه تکونی میمونه
فرقش اینه که باید دو ساعت چشماتو بذاری پای مانیتور
و دیگه نمیخواد بری لب پنجره هی شیشه پاک کنی و فرشها رو من بکشی
:)

دوشنبه، اردیبهشت ۲۵، ۱۳۸۵

پدرام

دردم آن نیست که داروی طبیبان طلبم
درد عشق است که لعل لب جانان طلبم
بگذارید بنالم ز غم ِ سوز ِ نهان
که چنین سوختنی را ز دل و جان طلبم
...
پدرام چنین گفت یادت نره
...
امسال چاپ میشه
...
صداش رو هم میخوای بشنوی؟؟؟

چهارشنبه، اردیبهشت ۱۳، ۱۳۸۵

مبارک...


هر آدمی یه روز تو زندگیش هست که از همهء روزها مهمتره
سالروز آشنائیش با یار زندگیش؟
سالگرد ازدواجش؟
روز تولد همسرش؟
روز تولد مادرزنش؟
روز تولد شوهردایی ِ خانومش؟
نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
:)
روز تولد خودش
اونم در ساعت 10:30 صبح روز 13 اردیبهشت
حس خوبی که من از یه تبریک صمیمانه میگیرم رو هزار تا کادوی بی احساس نمیتونه جبران کنه
(اردیبهشتیا میفهمن من چی میگم)
قراره مثل بچه آدم شمع فوت کنم و کیک ببرم؟
(رقص چاقو هم داریم دیگه؟ آخ جون)
پس بزن اون دست قشنگه رو
به افتخار محمدرضا
یه محمدرضای 24 ساله
:)
تولدم مبارک

شنبه، اردیبهشت ۰۲، ۱۳۸۵

هجرت


تنها کسی که حرف مرا درک می کند
یک روز زادگاه مرا ترک می کند...
...
میدونی...مهم نیست اونجا چی منتظره...
مهم اینه که من نمیدونم اونطرف پیچ این جاده چی میگذره...
همین کافیه...

سه‌شنبه، فروردین ۲۲، ۱۳۸۵

خیلی نامردی...


رانندهء محترم ِ بیشعور...سلام...
وقتی تاکسیرانی به نرخ تمام خطوط تاکسیرانی 50 تومن اضافه کرده دلیلی نداره که شما برای 650 متر مسیر مستقیم به جای 100 تومن از من 150 تومن بگیری...
به هر حال...درسته که 50 تومن آدمو نمیکشه ... ولی آیا شما در مورد "از گوشت سگ حرومتر" چیزی شنیدی؟؟؟!!!

سه‌شنبه، فروردین ۱۵، ۱۳۸۵

این یک سفرنامه نیست


اینجا یه جای خاصیه...
لب مرز دو تا کشوره...
اونور این فنس ها یه جای دیگه ست...
یه کشور دیگه ست...
اینجا شلمچه ست...
اینجا یه دنیای دیگه ست...
چی میگه گفت؟؟؟...
یه روزی روزگاری آدمایی بودن که به خاطر کشورشون , مردمشون , مکتبشون , اعتقادشون , خاکشون و هزار تا چیز دیگه رفتن و خودشونو فدا کردن...
اون موقع من کوچیک بودم...خیلی کوچیک...
شاید تنها چیزی که ازش یادم بیاد خاموشی زدن ها و آژیرهای قرمز بمباران های تهرانه...
و یا خاطراتی که بابام میگه...از 45 روز مقاومت خرمشهر با دستای خالی...از مردمی که با چنگ و دندون از شهرشون دفاع کردن...
که اونم زود زود از یادم میره...
من رفتم و اونجا رو دیدم...
این یه سفرنامه نوروزی نیست...
این یه زندگینامه ست...
اونایی که جونشونو راحت تر از یه مشت آب که توی کف دست میشه گرفت , گرفتن و رفتن...چون میخواستن خودشون نباشن ولی مادراشون باشن...پدراشون بمونن...خواهراشون نمیرن...فرزنداشون بزرگ بشن...مردمشون زنده باشن...خاکشون از دست نره...
من اونجا سیم خاردار زنگ زده دیدم...تانک از کار افتاده دیدم...سنگر سیمانی دیدم...
یه مشت خاک دیدم...یه مشت خاک...
چیزایی دیدم که فقط شنیده بودم هست...
تو جاده اهواز-خرمشهر یه امامزاده دیدم که گنبد نداشت...
کنار جاده در 15 کیلومتری شهر اهواز یه خاکریز دیدم...آره,اونا تا اینجا هم اومده بودن...
من جای گلوله روی در و دیوار خرمشهر دیدم...
من کارون رو دیدم...اروند رو دیدم...
این یه سفر نامه نیست...
یه حقیقته...
فاصله مرز رو با جایی که اونا اومده بودن دیدم...20 کیلومتر کم نیست...چه جوری رونده شدن عقب؟؟؟ تا مرز خودشون...چه جوری یک وجب از خاک ما هم به دستشون نیفتاد؟؟؟
اصلا مگه میشه فهمید ؟؟؟ مگه میشه درک کرد؟؟؟ مگه میتونم بگم چی دیدم؟؟؟
دیدنی نیست...حس کردنیه...
اونجا خاکش یه بوی خاصی داره...هواش یه طعم دیگه داره...
اونجا دور از هیاهوی عید و مردم و زندگی مدرن و همه تعلقات, خودمو تنها دیدم...
کاش میتونستم تصویر کنم...اونچه رو که حس کردم...
نمیشه...
حالا من نشستم اینجا...پشت یه کامپیوتر...با خیال راحت...لیوان چایی بعد از نهار رو سر میکشم و اینا رو مینویسم...و آرامش رو تجربه میکنم...با یاد اونایی که رفتن...
این یه سفرنامه نیست...
این فقط یه یاد آوریه...

چهارشنبه، اسفند ۲۴، ۱۳۸۴

سال نو و...



باز هم سالی گذشت و ...
و اگر من یک درخت بودم
و از کمر مرا میبریدی
و حلقه های عمرم را میشمردی
میدیدی یک حلقه به حلقه ها اضافه شده
و تاوان این یک حلقه
روزهاییست که گذشته
وهمچنان میگذرد
مثل همیشه...
...
يك بار خواب ديدن تو به تمام عمر مي ارزد
پس نگو كه روياي دور از دسترس خوش نيست
گر چه به ظاهر جسم خسته است
ولي دل درياست
تاب و توانش بيش از اينهاست
دوستت دارم ....
و تاوان آن هر چه باشد باشد
دوستت دارم ....
بيشتر از ديروز
باكي ندارم از هيچ كس و هيچ كس كه تو را دارم اي عزيز....
---------------------------------------------------
- پ.ن. جون مادرتون نپرسید اینو واسه کی نوشتم...یه بار هم ما یه چیزی بنویسیم که کسی سر در نیاره...
:)
عید همه تون مبارک

یکشنبه، اسفند ۰۷، ۱۳۸۴

یکی هست...

میخانه اگر ساقی صاحب نظری داشت.......میخواری و مستی ره و رسم دگری داشت
بعضی وقتها مشکلاتی سر راه آدم سبز میشه
که فکر میکنی هیچ کس
هیچ کس
نمیتونه کمکت کنه
وقتی نا امید شدی
وقتی بریدی
اونوقت
میبینی
یکی هست
یکی
هست
که میتونه کمکت کنه
که همیشه کنارته
همیشه
همینجاست
کافیه صداش کنی
همیشه همراهته
فقط باید صداش کنی
همین...

سه‌شنبه، بهمن ۲۵، ۱۳۸۴

به مناسبت ولنتاین...


علائم ارتباط عاطفی ناسالم
...
+ زمانی که شما متعلق به زمین بازی عاطفی یکدیگر نیستید.

- علائق غیر مشترک
- کانال های متفاوت ( سمعی , بصری , لمسی )
- جذب های متفاوت
- TA (کودک , والد , بالغ)

+ زمانی که دغدغه های شما بسیار تنزل کرده {بسیار مهم}
- چرا فلان مهمانی را رفت و منو نبرد؟!
- چرا با دختر خاله ش اینقدر گرم صحبت میکنه؟!
- چرا شوهر دائی ش ماچش کرد؟!

" دغدغه های پست در مقابل دغدغه های متعالی "

از خودت بپرس:

"آیا شما را برای این نحوه زندگی آفریده اند؟"

+ وقتی در یک رابطه نداشته های شما به رخ شما کشیده می شود.

- چاقی , لاغری , قد , چهره , پول , ماشین و...

+ زمانیکه ترس از دست دادن شدید وجود دارد.

"اگه بره می میرم "

- نادیده گرفتن این اصل که عالم پر از فراوانی است , نه تو تکی و نه طرف تو تکه.

+ زمانی که هزینه ماندن در یک ارتباط اولویت بندی شما را به گند می کشد.

- رابطه عاطفی در اولویت چندم است؟

رشد شخصیتی – کار – خانواده (پدر و مادر) – پول – تحصیلات – ورزش – موسیقی – تفریح و...

{در هنگام ازدواج رابطه عاطفی به اولویت اول تا سوم صعود می کند در غیر این زمان بایستی به اولویت های متعالی تر رسید.}

از خودت بپرس:

" مرا آفریده اند تا زن یا شوهر کسی باشم؟؟؟!!! "

+ زمانی که ارتباط بر اساس ترحم و وجدان درد صرف ادامه دارد.

- اگه ولش کنم چی میشه ؟ چی به سرش میاد؟

+ فرافکنی منفی طول کشیده.

- جنگ و دعوای بسیار طولانی

{در رابطه ابتدا فرافکنی مثبت ( گل و بلبل و LOVE ) و بعد فرافکنی منفی ( بزن بزن و تنفر ) و بعد تعادل وجود دارد. معلوم نیست کی به تعادل می رسیم ولی اگر تعادل منفی باشد بایستی ارتباط را قطع کرد.}
.
" عادت نکنیم به دعوا..."

+ فرافکنی سایه طول کشیده (Prolong Shadow Projection)

- وقتی کسی زیادی گند های ما را میبیند و گند های خودش را نمی بیند.

+ خستگی روحی زیر فرافکنی فرد مقابل

- معشوق کسی بودن و بالا آوردن
(شما اولویت اول کسی هستید و او اولویت پنجم شماست)

داری بخش غیر فعال کس دیگری را برایش زندگی می کنی...

----------------------------------------------------------------------------------------

حرف آخر:
ماندن در یک ارتباط عاطفی ناسالم به ضرر هر دو طرف است.
لوس بازی در نیار...هزینه الکی به خودت وارد نکن...
.
برگرفته از جلسه دوم کلاس ارتباط عاطفی موثر2 و با اجازه از استادم جناب آقای دکتر علیرضا شیری.

یکشنبه، بهمن ۰۹، ۱۳۸۴

هوشنگ


...
تو بازار دیدمش...
تو یه نگاه ازش خوشم اومد...
خیلی نگاهش مهربون بود...
خریدمش و اومدم خونه...
خودش میگه اسمش هوشنگه...
به دهن گشاد و دندونای کج و کوله ش نگاه نکنین...
خیلی مهربون و دوست داشتنیه...
من و هوشنگ دوستای خوبی هستیم...
میدونین...درسته که زیاد حرف نمیزنه...ولی خوب توجه میکنه...
دوستت دارم هوشنگی...
:)
---------------------------------------------
پ.ن : فکر نکنید خل شدما...نه...
خوب چیه مگه؟ آدمیزاده دیگه...دلش یهو با یه نگاه میره...
:)

چهارشنبه، دی ۲۱، ۱۳۸۴

ما اینجاییم...


سه شنبه 20 دی 1384
8:13 صبح
باور بکنید یا نه اینجا تهران است...
به تاریخ و ساعت زیر عکس هم میتوانید به عنوان سند زمانی رجوع کنید...
در حالیکه در اکثر مناطق تهران برف و باران و سرما حاکم بود ما در نقطه ای از این شهر درندشت آفتاب کم نوری را از پشت لکه های ابر مشاهده می کردیم...درسته ... اینجا بالای تمام اون ابر و باد و برف و بارونیه که داره تو تهران میباره...
هر چند تعداد افرادی که اون موقع صبح در دانشکده فنی دانشگاه آزاد واحد علوم-تحقیقات حضور داشتند بسیار کم بود ولی همان عده کم شاهد چیزی بودند که تقریبا هیچ کس آن را ندید...
حالا فکر نکنید تحفه ست ... نه ... فقط خواستم بدونید که ما اینجاییم
و اینکه چرا این دانشگاه جایزه ملی کیفیت رو از آن خودش کرده ...
:)

یکشنبه، دی ۱۸، ۱۳۸۴


.
...
......
یه تک صدا...یه تک درخت...
یه جفت چشم...یه جفت پا...
یه سمت خودی...یه سمت دشمن...
صداقت بیخودی...
تنفر از ته قلب...
یه باتری که تموم شده...
یه آدمِ بی نیاز...
یه سردیِ دست...
یه شمع شکسته...
احساس تزریق خستگی زیر سینهء سمت چپ...
...
بذار بخونه:
هایده...ویگن...بنان...مرضیه...دلکش...داریوش...شکیلا...هلن...
بذار بخونه:
MetallicA , Scooter , DJ Aligator , Eminem , System Of a Down , Cradle Of Filth
سردرگمی بهونه نمیخواد...میشه همیشه سردرگم بود و بیشتر لذت برد...
این جورچین رو درست نکن...به هم ریخته ش قشنگ تره...
حتی قشنگ تر از صحنه هایی که میشه تو گذشته ها دید...
...
دو ساله دارم اینجا مینویسم...
دو سال گذشت...مثل برق و باد...
اینقدر حرف نگفته دارم که...
بگذریم...
فقط بذار بخونه :
...
زیباترین قول تو این است
که هرگز باز نخواهی آمد
رسم زندگی اين است ...
يک روز کسی را دوست داری
و روز بعد تنهايی
به همين سادگی !!
او رفته است
و همه چيز تمام شده است
مثل يک مهمانی که به آخر می رسد
و تو به حال خود رها می شوی ...
چرا غمگينی ؟
اين رسم زندگیست
تو نمی توانی آنرا تغيير دهی
پس تنها آوازی بخوان !
اين تنها کاریست که از دستت بر می آيد
... آوازی بخوان ...
...
همه چيز تمام شده است. اين رسم زندگیست ، چه می‌شود کرد ، آدمی که هميشه نمی‌تواند شادمانه بخواند. او رفته است و من مانده‌ام و آوازی تلخ که ديگر از حلقومم به گوش کسی نمی‌رسد.
با خود می‌خوانم: رفتی از يادم ، دادی بر بادم ، با يادت شادم ...
و شاد نبودم...
...
آن شب كه شادي براي هميشه رخت بربست
در پس رقص نورها
بر پهنه ي افق
رازي را كشف كردم :
ديگر هيچ چيز تو را به من باز نمي گرداند ...
نه تكرار گريه هاي شبانه
نه فرو دادن بغضهاي غريبانه
ونه حتي
اين جامهاي پي در پي مستانه ...
با تو بودن
تنها در كنار تو بودن نيست

اين را فهميدم
وقتي كه به گلي - گل تنهاي مهربان اتاقم - آب مي دادم .
اينك
در آستانه ي غار تنهائيم
با تو بدرود مي گويم
كه اين خود
سلاميست ديگر به سرنوشت
... بدرود...
کلمات هم دیگر در نوشتن دردهایم یاریم نمی کنند

جمعه، دی ۰۹، ۱۳۸۴

فقط برای سلطان...


.
امروز جمعه است.
عصر جمعه همیشه دلگیر بوده...همیشه...
و حالا...
من بغض دارم...
سلطان بغض دارد...
سلطانی که نمیخواهد گریه اش را کسی ببیند...
آخر رویش نمیشود...ناسلامتی سلطان است...
کسی که سالهاست سلطان صدایش میکنند...
سالهاست برای دل خودش...شاید هم برای دل دیگران چیزهایی را به جان میخرد...
دلیلی ندارد او را انکار کنم...هست...وقتی هست نمیشود گفت نیست...
حالا خسته شده...
از نامهربانی های کسانی که برایشان زحمت کشیده...
حالا بغض دارد...
از بی معرفتی های کسانی که خودش آنها را با دستان خودش بارور کرده...
میدانید...
من دوستش دارم...
نه به خاطر عشقم به رنگ سرخ...
نه به خاطر تیمی که حالا دیگر نمیشود آنرا را پر افتخار ترین تیم تاریخ ایران نامید...
به خاطر خودش...
به خاطر تاجی که هیچ وقت از سرش جدا نمیشود...
به خاطر ایمانی که دارم...به اینکه او مرد بزرگی ست...
حالا...
سلطان خسته شده...
میخواهی بروی سلطان؟؟؟
میدانم که دیگر برایت رمقی نمانده...میدانم...
برای خاطر غمی که در صدایت موج میزند...
و برای خاطر خاطرات خوب سالهای نه چندان دور...
و برای افتخاری که همیشه برای من مایه سربلندی بوده...
بدان که همیشه دوستت خواهم داشت...
همیشه خاطرت در ذهنم جاودان خواهد ماند...
چه بمانی و چه بروی...
چه ببازی و چه ببری...
دوستت خواهم داشت...
دست خدا به همراهت سلطان رویاهای من...

جمعه، آذر ۲۵، ۱۳۸۴

FGS


"FGS"
به معنی:
"FULL GHAT SYSTEM"
...
یه چیزایی هست که اگه بدونید بد نیست...
واسه موقع هایی که حتی خودم هم خودمو نمیشناسم...
تمام متن مقاله زیر مربوط به انجمن تنظیم خانواده ایران و حق استفاده از آن کاملا محفوظ است....
..
.
آیا مردان نیز دوره هایی دارند؟
دوره عادتِ ماهانه زنان از تغييرات هورمونی ناشی ميشود.احتمالا ريتمهای بيولوژکي مردان به شکل ضعيفتری تری به وسيله هورمونها کنترل ميشود. به هر حال در موقعيتهايی که هورمون تستترون مرد بيش از اندازه ترشح ميشود يا به کلی ناپديد ميگردد تغييرات معينی در شخصيت مرد روی ميدهد.

به طورِ مثال ثابت شده است مردانی که دارای بيش از يک کوروموزومی که غالباٌ در مردان کوروموزوم نشانه ناميده ميشوند باشند، بينهايت پرخاشگر و بيشتر رفتار وحشيانه از آنها سر ميزند و ميتوانند مجرمين خطرناکی به شمار روند..از سوی ديگر مردی که توليد ترشحش با اخته شدن يا بيماری متوقف گرديده باشد، موجودی آرام و سر به راه است .قرنها پيش خواجه ها مراقب حرم سرا های امپراتورانِ روم بودند .خواجه ها که رفتاری نرم و ملايمی با زنانِ حرمسرا داشتند ،هيچ گونه ميل جنسی نداشتند و خادمانی وفادار به شمار ميرفتند.گاهی خواجه ها فرزندان دوم يا سوم خانواده هایِ حاکمان رم بودند.اين خواجه ها در نوجوانی اخته می شدند تا فکر رقابت با فرزندان ارشد به مغزشان خطور نکند.

زنان و مردان بايد به خاطره سلامتی خود هم که شده،برای فعاليتهای های خود اهميتی ويژه ای قائل باشند،و به تغييراتی که در آنان پديد می آيد توجه داشته باشند.زيرا تغييرات عجيبی در وجود آنان صورت ميگيرد، با اين که مردان دچار تغييرات هورمونی ماهانه نيستند با اين حال ميگويند يک تغييرات دوره ای را ميتوانند به نوع ديگری احساس کنند.و به طورِ يقين نگاهی به تصوير دوره زندگي آنان ثابت ميکند که احساسشان درست است.

دکتر Levinson در مطالعات 10 ساله خود نتيجه گرفت که زندگي مردان را ميتوان به 4 مرحله يا فصل تقسيم کرد . وی در کتاب خود به نام " فصلهای زندگی مرد " ، گذر نيمه زندگی را که مردان اغلب از 40 تا 45 سالگی تجربه ميکنند،توضيح ميدهد.اين گذار برای بيشتر مردان مرحله بحرانی است. دکتر Levinson رفتار مردان را در اين دوره به خوبی درک کرده و آنرا با حسن نيت توصيف ميکند و اِي کاش سايرين نيز در صحبت سندرم زنان چنين حسن نيتی می داشتند.

دکتر Levinson می تويسد: مردی که دچار اين بحران است،غالباٌ غير منطقی است، ممکن است سايرين او را در بسياری از موارد " آشفته " يا "بيمار" بنامند. وی همچين اضافه ميکند:" خود مرد يا کسانی که به رفتار او اهميت ميدهند ، بايد درک کنند که او يک دوره تکاملی را ميگذرند،و درگيرِ وظايف نيمه زندگي خود است ".

مردان نيز اختلالات روزانه و ماهانه ِ خود را دارند.ولی با رفتار نامطلوب و غير انسانی ديگران رو به رو نيستند. در حالی که ممکن است مردان بدونِ اينکه سندرم را کاملا بشناسند،از نظرِ روانی و فيزيکالی در برابرِ دوره های ماهانه زنانِ واکنش نشان دهند.

در مطالعه ای در استراليا حرارت بدن زنان با حرارت بدن همسرانشان در يک زمان جدول بندی شد.حرارت بدن بسياری از مردان در نيمه ماه همزمان با حرارت بدن همسرانشان بالا ميرفت .حرارت بدن زن به اين دليل بالا ميرفت که تخمدانها تخمک گذاری ميکردند.اما از نظرِ فيزيکی دليلی برای بالا رفتن حرارت بدن مرد موجود نبود.با اين حال اين نمودار نشانی از يک سازگاری بود.اين مطالعه نشان ميدهد که دوره های حرارتی بدن زن و مرد همانند بود يعنی زمانی که اين دو با هم با سازگاری زندگی ميکردند، حرارت بدنشان به هم نزديک بود.در ميان زنان و مردانی که روابط آشفته ای داشتند،تنها شمار کمی دارای درجه حرارت يکسانی بودند.


همانندی حرارت بدن يک مرد با زن و دوره های او ميتوانند تا حدی شدت يابد که وقتی زن باردار است،مرد نيز نشانه هايی از بارداری داشته باشد.اين حالت "بارداری مرد - سندرم کرچ نشستن" ناميده ميشود که از زبان فرانسه گرفته شده است . اين يک واژهِ بود که مردم شناسان برای تعريف مراسم مذهبی که پدران باردار در قبايل ابتدايي اجرا ميکردند به کار بردند.به طورِ مثال، زمانی که همسرانِ انان در بسترِ زايمان بودند ، مردانی که متعلق به قبيله چوراتی در آمريکای جنوبی بودند، ادای زنانِ در حال زايمان را در می آورند و چند روزی در خانه استراحت ميکردند.امروز نيز سندرم کرچ نشستن يک تقليد مرد از بارداری زن است.

پژوهشها ها نشان داده است ، که بين 20 تا 30 درصد پدران باردار نشانه های بارداری را که شامل اشتهای بيش از حد، چاقی، تورم، تهوع و استفراغ و غيره است، را تجربه ميکنند.

گزارشاتی موجود است از پدران که در نُه ماه بارداری همسرشان از سوء هاضمه رنج می بردند يک شيشه قرص بهمراه داشتند.و وقتی همسرشان فرزند سلامی به دنيا می آورد اضطراب آنان نيز از بين می رفت و ديگر نيازی به قرص نداشتند.حال آنها خوب می شد، اما مردانی نيز هستند که از افسردگی پس از زايمان هم بهمراه همسرشان رنج ميرند حتی اگر همسرشان افسرده نباشد.

مردها نيز مانندِ زنان در مورد عوامل خارجی مانندِ ماه يا هوا صحبت ميکنند.افسانه های سنتی که ميگويد ماه مردان را ديوانه ميکند و از نظرِ جنسی دچار جنون ميشوند، هنوز به قوت خود باقی است. در گرمایِ تابستان که خيابان ها چون حمامِ بخار است،ميزان جرم بالا ميرود. اگر ماه و گرما و شرجی را مسبب جرم بدانيم ،هنگامی که مردان از نظرِ عاطفی بی ثبات ميشوند، و کنترلِ خود را از دست ميدهند ، بيشتر مرتکب اعمالِ وحشيانه می گردند تا زنان ، چنانکه 90 درصد جرم ها را مردان مرتکب ميشوند و بر خلاف باورِ عمومی ، ميزان خود کشی نزد مردان بيشتر از زنان است
و وقتی به دردهای تحمِلی و خود خوری و خودکشی نزد مردان نگاه می کنِيم ميبينم که آنها همواره پيشگامند ( البته به اعتقاد من اين ميزان ارتکاب به خودکشی است که در بين زنان خيلی بيشتر است ولی در مورد نتيجه يک خودکشی موفق , مردان پيشگامند! نتيجه آمار به اين دليل معکوس است چون به اعتقاد من اغلب (تاکيد می کنم اغلب!) زنان بيشتر تظاهر به خودکشی می کنند و خودکشی به قصد مرگ نيست! اما مردان عموماٌ در اين شرايط برای يکسره کردن و پايان دادن به خود اقدام می کنند.

در پایان خاطر نشان میکنم اینجانب نه 35 تا 45 ساله هستم...نه قصد خودکشی دارم...
ولی یه چیزی هست...
There is Somthing Down There...
...
با تشکر فراوان...یه محمدرضای قاط زده

چهارشنبه، آذر ۱۶، ۱۳۸۴

...



...
نتونستم...
نتونستم ننویسم وقتی دلم سوخته و 3 روزه که بغض گلومو گرفته...
دارم خفه میشم از این بغض نترکیده...
دقیقا یه هفته...یه هفته هم نشد...
سه شنبه بود... 8 شب ... من و بابا و امیر سرتیپ عباس واعظی...
برای اولین بار بود که میدیدمش...خندان و خوشرو بود...ساده و صمیمی...
یه حالت خاصی داشت چهره ش... نمیدونم چی بود...نتونستم بفهمم...
شاید به اندازهء درک و فهم من نیست... شاید...
یه هفته گذشت ...
الان که عکسشو میبینم باورم نمیشه...
نمیتونم باور کنم...
یه پرواز و یه لحظه...
نمیدونم چی بگم...
حالم خوب نیست...
پس اونایی که یه عمر با این افراد زندگی کردن الان چی میکشن؟...
...
دو ساعته دارم کلنجار میرم با خودم...کلمه ها پشت سر هم جور نمیشه...!!!
...
خدایا...
من رو با این آزمون های سخت امتحان نکن...
من طاقت این سختی ها رو ندارم...
خداوندا...
صبر رو از ما دریغ نکن...

پنجشنبه، آبان ۲۶، ۱۳۸۴

وقتشه


1
...
امروز کار مهمی انجام دادم...یه کار بزرگ...
کاری که فکر میکنم درسته...
شمارش معکوس شروع شده...
هر چند خیلی مونده تا اون روز رو ببینم...
ولی از همین الان دارم حسش میکنم...
هر چند در وصف نمیگنجه...
...
2
...
"Cause we are the ones
That want to play
Always want to go
But you never
Want to stay

And we are the ones
That want to choose
Always want to play
But you never
Want to lose"
...
3
...
همیشه میخواستم برنده باشم...
یه برندهء خوب...
تنها برنده ای که میمونه و با بازنده ها دست میده...
ولی وقتی حس برد رو تجربه میکنم دیگه دلم نمیخواد بازنده ای رو ببینم...
دیگه دلم نمیخواد باهاشون دست بدم...
...
شاید چون بهم یادآوری میکنه یه روز خودم هم یه بازنده بودم...
و شاید بعدا هم باشم...
...
4
...
آهای
تویی که خودتی زدی به اون راه
واقعا توی همون راه هستی؟؟؟
یا فقط خودتو زدی به اون راه...؟؟؟
میتونی بفهمی من چی میگم؟؟؟
"فقط یه کم بزرگتر"
فقط یه کم...
حیف...

جمعه، آبان ۱۳، ۱۳۸۴

دل...

...
تو دل یه مزرعه ...... یه کلاغ رو سیاه
هوایی شده بره ...... پابوس امام رضا
اما هی فکر میکنه ...... اونجا جای کفترهاست
آخه من کجا برم ...... یه کلاغ که رو سیاست
...
من که توی سیاهی ها ...... از همه رو سیاه ترم
میون اون کبوترها ...... با چه رویی بپرم؟!...
...
تو همین فکرا بودش ...... کلاغ عاشقمون
یه دلش میگفت برو ...... یه دلش میگفت بمون
که یهو صدایی گفت ...... تو نترس و راهی شو
به سیاهی فکر نکن ...... تو یه زائری برو
...
من که توی سیاهی ها ...... از همه رو سیاه ترم
میون اون کبوتر ها ...... با چه رویی بپرم؟!...
...
خیلی دلم میخواد برم مشهد...یه جورایی غصه تو دلم خونه کرده...
یه چیزایی رو قبلا میخواستم...الان میفهمم اشتباه کردم...
نمیدونم...کاش یه کم زودتر به دنیا میومدم...کاشکی یه کم بزرگتر بودم...
کاشکی...

جمعه، مهر ۲۹، ۱۳۸۴

رحمت

"ساعت 2:30 یک شب زمستانی"
حال پسرک اصلا خوب نبود
مادرش درمانده او را پاشویه میکرد
دستمال روی پیشانی را خیس میکرد و دوباره میگذاشت
پسر در تب میسوخت و هذیان میگفت
بابایش را صدا میزد
زن گریه اش گرفت
شوهرش رفته بود جبهه
به جنگ همان کسانی که حالا شده اند کشور دوست و همسایه
مادر دیگر نمیدانست چه کار کند
چادرش را به سر کشید و به کوچه رفت
آرام آرام برف میبارید
در خانهء همسایه را کوبید
چندین بار کوبید
مرد مسنی سراسیمه و پریشان در را باز کرد
"حاج آقا دستم به دامنت ... محمدم از دستم رفت"
مرد به داخل رفت و عبایش را به دوش انداخت
زنش هم که بیدار شده بود با او همراه شد
مرد بچه را به بغل گرفت و دوید
دوید و دوید
از خیابان قصرالدشت-سپه تا چهارراه وثوق را پای پیاده ... با یک بچهء 5 ساله در بغل دوید
بچه را به درمانگاه رساند...
دکتر گفت اگر ساعتی دیر میرسید پسرک مرده بود
...
حالا بعد از 19 سال
وقتی همان پسرک 5 ساله
در مراسم ختم مرد شرکت میکند
نمیتواند جلوی گریه اش را بگیرد
...
خداوند روحت را شاد و قرین رحمتش بگرداند
"حاج سید محمد کاظم طباطبایی"

چهارشنبه، مهر ۰۶، ۱۳۸۴

آبی پاییزی...

با عوض شدن لباس طبیعت گفتم منم یه تغییراتی اینجا بدم...
کلی زحمت کشیدم رو این قالب جدید... دو شب بی خوابی... ولی فکر کنم میارزه...
...
پاییز شده... دل منم یه جورایی پاییزیه...
برام دعا کنید...دارم یه تصمیم بزرگ میگیرم...
...
Life is a waterfall
We're one in the river
And one again
After the fall
...
دلم میخواد برم جایی پشت آبشار...
دلم ماه رمضون میخواد...
دلم گرفته...

جمعه، شهریور ۰۴، ۱۳۸۴

سیب...

.
هيچ کس وسوسه اش نکرد ، هيچ کس فريبش نداد ، او خودش سيب را از شاخه کند و گاز زد و نيم خورده دور انداخت.

او خودش از بهشت بيرون رفت و وقتي به پشت دروازه بهشت رسيد ، ايستاد. انگار مي خواست چيزي بگويد. چيزي ، اما نگفت . خدا دستش را گرفت و مشتي اختيار به او داد و گفت : برو ، زيرا که اشتباه کردي . اما اينجا خانه توست هر وقت که برگردي ، و فراموش نکن که از اشتباه به آمرزش راهي هست.

او رفت و شيطان مبهوت نگاهش مي کرد. شيطان کوچک تر از آن بود که او را به کاري وادار کند . شيطان موجود بيچاره اي بود که در کيسه اش جز مشتي گناه چيزي نداشت .

او رفت اما نه مثل شيطان مغرورانه تا گناه کند او رفت تا کودکانه اشتباه کند.

او به زمين رفت و اشتباه کرد ، بارها و بارها. اشتباه کرد مثل فرشته بازيگوشي که گاهي دري را بي اجازه باز مي کند ، يا دستش را به چيزي مي خورد و آن را مي اندازد. فرشته سر به هوا گاهي سر مي خورد ، مي افتد و دست و بالش مي شکند.

اشتباه هاي کوچک او مثل لباسي نامناسب بود که گاهي کسي به تن مي کند. اما ما هميشه تنها لباسش را ديديم و هرگز قلبش را نديديم که زير پيراهنش بود. اما از هر اشتباه او سنگي ساختيم و به سمتش پرت کرديم . سنگ هاي ما روحش را خط خطي کرد و ما نفهميديم.

اما يک روز او بي آن که چيزي بگويد، لباس هاي نا مناسبش را از تن در آورد و اشتباه هاي کوچکش را دور انداخت و ما ديديم که او دو بال کوچک نارنجي رنگ هم دارد ؛ دو بال کوچک که سال ها از ما پنهان کرده بود و پر زد مثل پرنده اي که به آشيانه اش بر مي گردد.

او به بهشت برگشت و حالا هر صبح وقتي خورشيد طلوع مي کند ، صدايش را مي شنوم ؛ زيرا او قناري کوچکي است که روي انگشت خدا آواز مي خواند...
--------------------------------------------------------------------
پ.ن 1 : مرسی از دوست عزیزم سعید به خاطر این متن خوشگلش.

پ.ن 2 : و خدا زمین را آفرید...و زمان را عریان داشت...
آنگاه که تو به سیبی بسنده کردی و ... شانت به باد رفت...
(شعر از کتاب "از خرابه ها تا بهشت" اثر هنرمندانهء دوست عزیزم ایمان سمرقندی )

پ.ن 3 : خدایا...خداوندا... این منم ... بندهء گناهکار تو... کوچک تر از همهء بندگانت...مرا ببخش... به خاطر رحمت بیکرانت... آمین...