پنجشنبه، اسفند ۲۳، ۱۳۸۶

لحظه


لحظه
لحظهء زودگذر
لحظهء زودگذر ِ بی معرفت
لحظهء زودگذر ِ بی معرفت ِ بی رنگ
...
لحظه
پیر شده
رنگ و رویش رفته
انگار میخواهد چیزی بگوید
اما خسته تر از آنست که لب بگشاید
...
لحظه
محبوب و محجوب است
روز را پشت سر میگذارد
در انتظار آرامش ِ شب
و شب را صبح میکند
به امید شبنم ِ صبح
و اکنون
لحظه
آرمیده ست
بی هلهله و شلوغی دم ِ عید
بی همهمه و نا آرامی شب ِ جمعه
لحظه
غنوده ست
بی دغدغه
در انتظار
...
و این انتظار دیری نمی پاید
شاید سحری باشد
با سقوطی
شاید همین جمعه باشد
با زلزله ای
یا دوشنبه ای
با پروازی
یا چهار شنبه ای
با سال تحویلی
و یا شاید همین حالا
...
لحظه همیشه خودش میماند
بدون نیاز به حضور ساعت
و ساعت
تنها نمایش دهندهء حضور ِ لحظه است
و چه بی ارزش میشود
آنگاه که از کار باز ایستد
مثل قلبی که از کار باز ایستد
مثل آغوشی که از گرما تهی شود
اما لحظه
همیشه خودش میماند
...
***لحظه٬ لحظه ی تلخیست
آخرین دو راهی را به امید روشنایی گذر کردی
با گامهایی رها در افکارت
نمی دانستی که خاموشی
تنها میزبان توست
در انتهای این مسیر
می دانم
لحظه٬ لحظه ی تلخیست***
...
اینجا همه لحظه ها هم رنگند
بی رنگ
همه هماغوشند
جدا جدا
و همه در انتظار
چه زود , چه دیر
...
لحظه
تنهاست
خودش می آید
خودش می رود
تنهاست
مثل ما آدمها
-----------------------------
*** شعر از رسول احدی

چهارشنبه، اسفند ۱۵، ۱۳۸۶

پشت پرچين هراس


پشت پرچين ِ هراس
چشمه ساريست زلال
كه ز بُن چشمهء ايمان جاريست
در كنار چشمه
باغ زيتون
در آستانهء صبح
عطر مريم ها را
در مسيحايي ِ انفاس ِ سپيد مي ريزد
تا تن ِ مرده ز نو برخيزد
...

نخل ها سبز و بلند
خوشه هاشان پر بار
حاجتي نيست به سنگ
سر به تعظيم ِ تو دارند انگار
...
پشت پرچين ِ هراس
چشمه ساريست زلال
...

شنبه، اسفند ۱۱، ۱۳۸۶

این منم ... ابراهیم ِ تو...أولَم تؤمن؟


اون موقع که ابراهیم گفت
میخواهم زنده شدن مردگان رو با چشمام ببینم
خدا پرسید
مگر ایمان نداری؟
"اولم تؤمن؟"
و ابراهیم پاسخ داد
چرا
میخواهم قلبم آرام شود
"لیطمئن قلبی"
و حالا
وقتی این جمله ها را مینویسی
و آتش میزنی به جان ِ من
به بود و نبود ِ من
و آنگاه که از تو میشنوم
که دوستم داری
نه اینکه ایمان نداشته باشم
دارم
اما
قلبم آرام می شود
و میخواهم
ابراهیم وار
برایت کعبه ای بسازم
و دورش طواف کنم
میخواهم اسماعیلم را قربانی کنم
تا ایمان بیاوری
به خلوص عشق من
هر چند
ایمان داری
اما میخواهم قلبت آرام شود
...
میدانی من کیستم؟
من ابراهیم ِ توام

یکشنبه، اسفند ۰۵، ۱۳۸۶

گام اول


گام اول اینگونه بود
خوشایند
و آرام
...
چیزی در قفسه سینه ام جان می گیرد
زنده می شود
راه می افتد
می دود
پرواز میکند
و در نهایت
در آغوشی فرود میاید
و طعم ِ آرامش را می چشد
...
اینجا
تازه اول راه است همسفر
انتهای جاده را میبینی؟؟؟

جمعه، بهمن ۲۶، ۱۳۸۶

زیاد نیست...هست؟


امشب میخواهم با یادت باشم
و با خود ِ خودت
نامت را در گوگل سرچ میکنم
به فارسی 63800 بار تکرار شده
و به انگلیسی 40200 بار
زیاد نیست
هست؟
شاید نمیتوانم به همان تعداد صدایت کنم
برای صدا کردنت حنجره ام کوچک است
اما امشب
میخواهم فقط یک بار نامت را صدا بزنم
اما این یک بار را که صدا میزنم
از ته دل است
و این بار
میخواهم بدانی که
من کیستم
من
نه مرد تنهای شبم
نه همونم که همیشه غم و غصه ش بیشماره
نه جزیره ای ساکت و صمیمی و گرم
نه مرد آرزوها
نه سوار بر اسب سپید
به جذابیت برد پیت نیستم
به خوش تیپی مک کوئین هم نیستم
و نه با ثروت بیل گیتس
...
من مردی هستم
با قد 178 سانتیمتر
و وزن 83 کیلو
ساده میپوشم
ساده میخورم و مینوشم
ابروهایم پهن است
و شانه هایم هم
هر چه هستم
از دار دنیا آنیمایی دارم در روحم
عشقی در دل و
شوری در سر
همینم که هستم
همینم که میبینی
و همین مرد است که تو را تا پای جان دوست میدارد
همین مرد میخواهد همه چیزش را به پای تو بریزد
و میخواهد همه کسش تو باشی
و همه چیزش
...
نه عزیزم
برای من ولنتاین روز عشاق نیست
برای من هر صبح روز عشق است
هر روز
راس ساعت 9:30 صبح
...
اما این هم بهانه ایست
برای دوباره صدا زدنت
برای دوباره بر لب آوردن نامت
و به یاد آوردن یادت
که زنده ام به یاد تو
...
امضا : مردی که ولنتاینش تویی

جمعه، بهمن ۱۲، ۱۳۸۶

چشمهایم چه شد؟


نورها کجا رفتند؟
دست میکشم به صورتم
دستهایم را میبینم که بر دو حفرهء خالی می نشینند
دستهایم را میبینم
خودم را میبینم
اما
تو را نمیبینم
چشمهایم را نمیبینم
چشمهایم کو؟
...
تنها در جاده ام
جاده ای که هیچ کس در آن نیست
همراه با هزاران سایه
سایه های شومی که در پشت درختان پنهانند
و مرا از خود می رانند
نمیدانند که من خود جزئی از آنانم
نمیبینند
کوله پشتی ای که بر دوش من است
و دو حفره خالی در صورتم را
نمیبینند
کاش چشمی داشتند
کاش
...
نشسته در وسط میدانی
کنار چند گودال
گودال هایی پر از لخته های خون
به اطراف می نگرم
چشمانم بر کف دستانم
با دست اطراف را می نگرم
و حس آشنایی دارم
شاید زادگاهم اینجاست
...
چشمانم را مینگرم
با چشمان دیگری که نمیدانم کجایند
خواب مرا میرباید
و با خود می برد
به همان میدان
که پر است از گودال های کوچک
گودال هایی پر از لخته های خون
به همانجا که دیگر جنازه ای نیست
اما میدانم که تیغی در اینجا رگی را گشوده است
...
خوش به حالت پرنده
پاهایت را دور شاخه قفل میکنی
بی هراس از افتادن از بلندی
گاهی با یک پا
و میخوابی
میخوابی
واقعا میخوابی؟
رویا هم میبینی پرنده؟؟؟
...
چشمهایم کو؟
همینجا بودند
همین اطراف
همین بغل
جیبهایم را میگردم
و اطراف را مینگرم
با همان چشمانی که نمیدانم از کجایند
در همان میدان هستم
کنار همان گودال ها
اما چشمهایم
نیستند
گمشان کردم
کاش تو پیدایشان کنی
...

چهارشنبه، بهمن ۱۰، ۱۳۸۶

4

دقت کردی وبلاگم چهار ساله شده؟؟؟

پنجشنبه، بهمن ۰۴، ۱۳۸۶

"No Contact" For ALL...!!!


...

بزرگراههایتان را نمیخواهم
از پاساژهای شلوغتان بدم میاید
از ویترینهای پر زرق و برقتان متنفرم
از لبخندهایتان منزجر میشوم
همه اش ارزانی خودتان
مرده شور همه روشنایی هایتان را ببرد
مرده شور همه چراغ هایتان را ببرد
مرده شور همه صداهایتان را ببرد
...
به من خلوتم را برگرانید
در انتهای همان کوچهء بن بست
دست راست
پشت آن پنجره چوبی
پشت پلکهای نیمه باز
پشت خلوت ِ ضریح ِ یک جفت چشم
به من آرامشم را برگردانید
اگر میتوانید
...

شنبه، دی ۲۹، ۱۳۸۶

مردن من

کاش مردن به همین راحتی ها بود
شب میخوابیدی و صبح که بیدار نمیشدی میفهمیدی که مردی
دنبال یه تقریب خوب میگردم برای مردنم
...
کاش میشد آدم روششو خودش انتخاب کنه
میدونی
بعضی وقتا که به بعدش فکر میکنم غصه م میگیره ها
بالاخره هر کی که یادش بره پدر و مادر آدم که یادشون نمیره
خب سخته براشون
شاید اگه اینقدر براشون مهم نبودی رفتنت راحتتر میشد
وقتی دلیلی نداری بمونی
رفتنت خیلی بهتر از موندنته
فقط کافیه از چند نفر حلالیت بگیری و بعدش
ویژژژژژژژژژژژ
ما هم اینقدر گناهکار بودیم که اولش یه حال اساسی بهمون بدن
اما خب تهش خیلی هم بد نیست
نمیدونم
شاید بد باشه
شاید از اینجا بدتر باشه
شاید از فراموش شدن بدتر باشه
شاید از تنهایی بدتر باشه
شاید مردن از مردن بدتر باشه
...
میخوام رمز اینجا رو بدم به یکی دو تا از رفیقام
که اگه یه روزی مردم اینجا بنویسن برام
باحال میشه نه؟
:)
اینجوری شاید یه چندتایی فاتحه نثارم کنن
توی این دنیا که خیری ندیدم
...
راستی
اگه مردم برای آمرزشم دعا کنین
باشه؟؟؟
(تا اطلاع ثانوی تو فکر مردنم...نپرسین چرا)

پنجشنبه، دی ۲۷، ۱۳۸۶

سلام بر حسین...


...

السلام علیک یا ابا عبدالله

و علی الارواح التی حلت بفنائک

علیک منی سلام الله ابدا ما بقیت

و بقی الیل و النهار

و لا جعل الله آخر العهد منی لزیارتکم

...

یکشنبه، دی ۱۶، ۱۳۸۶

یخ زدگان



...

ما از یخ زدگانیم

زیر سی سانت برف و یخ

یه آفتاب و یه ساحل داغ و یه دریای آروم

رویاییه که میخوام توی این سرما یادم بیاد

هر چند

دریای یخ زده هم واسه خودش عالمی داره

دوشنبه، دی ۱۰، ۱۳۸۶

برای پریدن حاضری؟


سبکی ِ پرواز را دوست دارم

حس ِ لمس ِ آسمان است

...

سفتی زمین را دوست دارم

حس ِ لمس ِ خاک است

...

غوطه ور بودن را دوست دارم

حس ِ بی وزنیست

...

صدای کوبش برف زیر پایم را دوست دارم

حس ِ بی حسی است

...

و تو را دوست میدارم

از همه چیز و همه کس بیشتر

...

بالهایم را آماده میکنم

لحظه پرواز نزدیک است

...

سه‌شنبه، آذر ۲۰، ۱۳۸۶

عشق چيست؟؟؟

عشق مثل باسن يك كودك يك ساله ء تپل و سفيد است...
كه حتما بايستي آنرا گاز گرفت...
ولي نه آنقدر محكم كه جايش بماند...

سه‌شنبه، آذر ۰۶، ۱۳۸۶

براي همه همسران دنيا




با اين نوشته هر مردي كه زني را دوست ميدارد ميگريد


نميدانم چرا


نميخواهم بدانم كه چرا


اما هبچ وقت فكر نميكردم بشود با كلمه و جمله


اين احساسات را بيان كرد


شايد از كوچكي قايق ماست



شايد از عمق زياد اين نوشته



كه من درش غرق ميشوم



از همان غرق شدنهاي خوب



...



کنارت هستم برای روزی که دستان نازنینت را در دستان مضطربم میگذاری
و ازم قول میخواهی که تا ابد کنارت بمانم
...
مردت هستم برای لحظه ای که از بزرگترها اجازه میگیری تا شاهزاده این مملکت بشوی
...
مردی که پا به پایت در مغازه های شهر می آید تا وسواسهایت را برای خرید یک روسری ساده عاشقانه بپرستد کیست؟ منم!
...
برای روزهایی که پدر و مادرمان پیر میشوند و میترسی که دختر خوبی برایشان نبوده باشی، من کنارت هستم تا خدمتشان کنیم و نترسی...
...
برای ثانیه ای که پدران و مادرانمان به بهشت میروند من کنارتم تا درد یتیمی را کمتر حس کنی
...
مردی که اشکهایت را میبوسد و موهای پریشانت را شانه میزند، منم
برا ی ثانیه ای که فرشته ای از بهشت در رحم تو به امانت می آید ،
منم که کنارتم و تو در آغوش من هست که می آرامی
...
در تمام آن ۲۸۹ روز بارداری ، وقتی از قیافه می افتی و شکمت خط خطی میشود
و نمیتوانی حتی درست راه بروی ، منم که کنارتم و شبها تن خسته ات را در آغوش میگیرم
...
مردی که دستانت را در آن لحظات پر درد و امید تولد میگیرد و عرق از پیشانی پر دردت پاک میکند منم
...
مردی که موهای تو و دخترت را قبل از خواب شانه میکند و هر دوی شما را در آغوش مردانه اش میخواباند منم
...
مردی که شبهای بیخوابی برایت قهوه و کیک شکلاتی می اورد تا قصه زندگیت را گوش میکند ، منم
...
مردی که با دستان خسته اش ،
پاهای خسته تر تو از این زندگی سخت را ،
هر شب نوازش میکند تا بیارامند کیست؟ منم
...
تو برف زمستون ، وقتی از خواب پا میشی و میری پشت پنجره ،
اونیکه روی بخار شیشه اتاق اسمت را نوشته منم
...
مردی که فال قهوه برات میگیرد و تو فنجونش انگشت میزنی تا برایت از فرشتگان و سرنوشت زیبایت حرف بزند منم
...
مردی که اصرار داری موهایش را خودت اصلاح کنی منم
...
مردی که بلد نبود ،اما دوست داشت ناخنهایت را لاک بزند منم.
...
کسیکه بارها و بارها نازت را میکشد و قهرهایت را خریدار است هنوز ، منم
...
مردی که هر پنجشنبه سالهاست به خاطر نذر روز خواستگاریش ،
در خیریه ها کار میکند به عشقت و به شکرانه بودنت ، منم
...
سالهاست که شب عید میروی سراغ یتیمها تا شادشان کنی ،
مردی که تمام این سالها کنارت کادو ها را خریده و روبان زده و همراهت بوده منم.
...
وقتی از سر کار میخواهی به خانه بروی ،
مردی که پیاده می آید کنارت که تا خانه با هم قدم بزنید ، کسی نیست جز من.
...
مردی که خسته از کار روزانه به ضریح چشمانت پناه می آورد و تو حاجت روایش میکنی منم
...
آهای دختر شبهای پاییز !

شبها که مضطرب از خواب میپری و تو تاریکی در بسترت میگردی که ببینی هستم یا نه ،
نبین...

لمس کن
تن مردی را که سردی روزگار را به خاطر تو به گرمای آغوشش مبدل کرده
...
اونیکه به خاطرت ، ته اقیانوس وسط تاریکی و خطر میرود تا صدفی به نامت بگشاید و شاید مرواریدی لایقت بیاید ، منم
...
اونیکه بعد از سالها همسری ، بدن از تناسب افتاده ات را می بوید و می بوسد منم
...
روزی که اولین موی سپیدت را در آینه میبینی و اشک در چشمانت حلقه میزند
منم که موهایت را در دستان مردانه ام جمع میکنم و در آغوشم سفت میفشارمت و در گوشت زمزمه میکنم که
« امروز دو برابر عاشقتم ای شراب کهنه »
...
روزی که نگران چین و چروکهای تازه از راه رسیده صورت زیبایت میشوی ، منم که بهترین زیبارویان عالم را با
ثانیه ای باتو بودن معاوضه نخواهم کرد
...
برای روزهایی که فرزندانمان میروند دنبال سرنوشتشان و تو در اتاقهایشان میگریی ، منم مردی که دستانت را میگیرد
و تو را شبانه به کنار دریا میبرد تا هر چقدر میخواهی با بیکرانگی آب از دلتنگیهایت بگویی
...
برای روزهایی که جسمت تغییر میکند و فکر میکنی دیگر زن نیستی و میترسی ؛ منم که بارها و بارها حس زن بودنت را به تک تک سلولهایت یاد آوری میکنم...
همان مرد وحشی روزهای اولمان میشوم تا یادت نرود
که تویی شاه بیت غزل زندگی من.
******************************
مردی که برایت فال حافظ میگیرد و تو حافظیه برایت نماز اقامه میکند منم
...
مردی که دیوارهای مسجد الحرام را به احترامت میبوسد منم
...
مردی که در قنونتش سلامتی تو و شادی روح تو را میخواهد منم
...
مردی که بعد از نماز صبحش ، بالا سرت می آید و با بوسه ای بر پیشانی ات بیدارت میکند منم...
...
من همان کسی هستم که سالهاست قامت تو را در هنگام اقامه نماز در چادر سپید ، با بهشت معاوضه نکرده است
...
تو همه معنویتی هستی که در زندگیم توشه بر گرفته ام
...
عشق تو دروازه ورود من به بیکران الهی بود...بک یا الله من هم تویی
...
بگذار نا محرمان بپندارند من کافرم...کفر و ایمان من تویی

مردی که منیتهایش تویی ، منم






...
منبع:


لندن-یکشنبه ۲۴نوامبر

شنبه، آبان ۱۹، ۱۳۸۶

خودم


تازگیا دوست دارم از "خودم" عکس بگیرم
نمیدونم چرا...

سه‌شنبه، مهر ۱۰، ۱۳۸۶

:-s

صفایی ندارد ارسطو شدن
خوشا پرکشیدن پرستو شدن

پنجشنبه، شهریور ۲۲، ۱۳۸۶

تنها

تنهایم نگذار
چه کسی میداند
که در انتهای جادهء دلم چه میگذرد
شاید وانتی چپ کرده
شاید عاشقی سوی دیگر
...
تنهایم نگذار
خسته ام از اینهمه بیخوابی
خسته ام از اینهمه بیتابی
اینجا کسی نیست
که از حکومت کناره بگیرد
...
تنهایم نگذار
تنها بودن را دوست ندارم
تنها با تو بودن را دوست دارم
اما تنها تنها را دوست دارم
هر چه باشد تنها تنها
از خوردن و بردن
تا...
...
سرمای زمستان را حس میکنی؟
من حس میکنم
از پشت این خورشید که میسوزاد
و میخراشد
پوست سرم را
خوش به حال تو
که لااقل پوست سرت آفتاب نمی خورد
...
کاش میشد این هزیان ها و مزخرفات را که میگویم
ترجمه ای بنویسم
و چاپ کنم
در چاپخانه ای معتبر
خوب میفروشد...
حاضری شرط ببندیم؟

جمعه، تیر ۲۲، ۱۳۸۶

Listen to the wind of CHANGES...



Shhhhhhhhhhh

Listen

Here it comes

...

wasn`t it open enough?

Now

Time to be PRIVATE

...

شنبه، خرداد ۱۲، ۱۳۸۶

...



...

من از آن روز که در بند تو ام

آزادم

یکشنبه، خرداد ۰۶، ۱۳۸۶

یک روز...

یک روز به شیدایی
در زلف تو آویزم
خود را چو فرو ریزم
با خاک درآمیزم
وگرنه من همان خاکم که هستم...
...
این آهنگ محسن نامجو رو خیلی دوست دارم...
...
یک روز که باشم مست
لایعقل و ترد و سست
یک روز اَرَس گردم
اطراف تو را گردم
کشتی شوم جاری
از خاک برآرم تو
بر آب نشانم تو
دور از همه بیزاری...
...
نمیدونم چرا همه زندگی من با این " یک روز " ها گره خورده...
...
یک روز به شیدایی
در زلف تو آویزم
یک روز دو چشمم خیس
یک روز دلم چون گیس
آشفته و ریساریس
بردار دگر...بردار...
بردار به دارم زن
از روی پل فردیس...
...
" شاید از آنجا که ما در ابدیت پیوسته ایم , این گسستگی چندان اهمیتی نداشته باشد ولی چه میشود کرد , کار دل را نمیتوان به این سهولت و با این شوخیها سر و تهش را به هم آورد"
...

شنبه، خرداد ۰۵، ۱۳۸۶

من چه بدبختم و بی پول امروز...

خط تلفن اتاقم به علت بدهی قطع شده...
الان دارم از خونه همسایه اینترنت رو تجربه میکنم (چه حالی میده...مجانیه)...

دوشنبه، اردیبهشت ۲۴، ۱۳۸۶

باران اردیبهشتی...

یه روز ما دلمون بارون خواست ها...
تو گرمای سر ظهر یهو هوس بارون کردم...
نه که دلم خواست...
خدا هم برام فرستاد...
ولی خب نمیدونستم خاطرم واسه خدا و طبیعتش اینقدر عزیزه که میخواد زمین و زمان به هم بریزه...
یهو همه ابر و ماه و خورشید و فلک و باد و خاک و بر و بچ دست به دست هم دادن و یه طوفان مشتی راه انداختن که بیا و ببین...
میگن تو نیاوران یه درخت افتاده و یه نفر مرده...
بابا نخواستیم... من یه نم بارون خواستم که دو نفره باشه و بشه رفت زیرش راه رفت و بوی خاک بارون خورده و درخت بید و گل و سبزه و اردیبهشت و ایناااااا..نه که اینطوری خشتک ملت کشیده بشه روی سرشون...
خدایا از این به بعد که بارون خواستم به سی سی میگم که دستت بیاد چی میخوام...
:)

پنجشنبه، اردیبهشت ۱۳، ۱۳۸۶

Now I`m 25 :)


همیشه اردیبهشت رو دوست داشتم...
همیشه روز سیزدهم رو دوست داشتم...
اما این سیزده اردیبهشت یه چیز دیگه ست...
از سیزده اردیبهشت 1361 تا سیزده اردیبهشت 1386...
درست میشه 25 سال...
یعنی اگه قرار باشه من صد سال زندگی کنم یک چهارم عمرم گذشته...
و اگه بخوام 75 سال زندگی کنم یک سوم عمرم رو پشت سر گذاشتم...
و اگه بخوام در 50 سالگی عمرمو بدم به شما نیمی از زندگیم رفته...
گاهی به خودم میگم دارم بزرگ میشم و دیگه نمیتونم اونطوری که دوست دارم شیطنت کنم...
ولی حالا که 25 سالم شده هنوز یه کودک 5 ساله درونم هست که داره بازی میکنه...بهونه میگیره...غر میزنه...گریه میکنه...شادی میکنه...بعضی وقتا بغلش میکنم و بوسش میکنم...گاهی هم گوششو میپیچونم...
در مجموع دوستش دارم...شاید بیشتر از این محمدرضای 25 ساله...

سه‌شنبه، اردیبهشت ۱۱، ۱۳۸۶

و اینک اردیبهشت

مثل تشنگی گندم به آب
مثل نم نم بارون...بوی خاک
مثل تو...مثل چشم پاک...
بوی خاک...
...
از تهران تا اصفهان و شیراز که بری و برگردی چیزی نمیبینی جز جاده و ماشین...
و البته پشت سر نفر جلوییت...
ولی وقتی توی بلوار زند ده دقیقه پیاده قدم میزنی و بوی بهار نارنج رو با تموم وجود حس میکنی...
یا وقتی شب لب زاینده رود قدم میزنی و خنکای نسیم پوستتو نوازش میکنه...
اونوقت دیگه نه 6 ساعت توی اتوبوس نشستن و نه خستگی راه و بدخوابی ها به یادت میمونه...
نه قبض 40 تومنی تلفن ثابت و نه قبض 30 تومنی موبایلت و نه بدبختی و نه کنکور ارشد و نه هیچ مزخرف دیگه...
فقط دلت یه طاقی خلوت و تاریک میخواد که توش آروم قدم بزنی و ...
آخ...

یکشنبه، فروردین ۲۶، ۱۳۸۶

همهمه

میدونی همهمه چیه؟
یه نوع سر و صدای خاصه
که تو گوش آدم میپیچه
و توی سر آدم
شنیدنش حس خوبی یه آدم نمیده
گاهی در واقعیت شنیده میشه...
مثلا تو بازار...تو مترو...
یه جای شلوغ...یه عالمه آدم...
ولی هیچی مثل این نیست که هیچ کس دور و برت نباشه و تو گوشت سر و صدا بپیچه
انگار صد نفر دارن با هم حرف میزنن
اگه به یه روانشناس بگی صدا میشنوی تشخیصش "اسکیزوفرنی حاده" و میفرستدت بستری بشی و میبندنت به تخت و قرص و آمپول...
ولی فقط خودت میدونی تو سرت چی میگذره
توهمه...خسته ای...
نه شایدم اختلال شخصیت گرفتی...شایدم نیاز داری تنها باشی و با خودت یه کم خلوت کنی...
هر کدوم که هست فقط خودت میفهمیش...
به کسی نگو...
چون ممکنه ببندنت به تخت...و قرص و آمپول...
-------------------------------------------------
یه صحنه برات نقش میکنم
ببین چه حسی بهت میده
"یه ویلای سرد
نشتارود
رو به جنگل
تازه از راه رسیدی
خسته از راه
10 ساعت توی ترافیک موندی
لباستو عوض میکنی
سردته
بخاری گازی رو روشن میکنی
خیلی طول میکشه تا ویلا گرم بشه
نمیتونی تا اون مدت صبر کنی
میری توی انبار پشت ویلا
چند تا تیکه هیزم میاری
میذاری توی شومینه
یه کم چوب ریز میذاری زیرشون
یه کم الکل میریزی رو چوبا
روشنش میکنی
چوبا برخلاف تصورت خشک و خوبه
زود آتیش میگیره
یه دونه از مبل ها رو کج میکنی
نیمه سمت راست بدنت از آتیش شومینه گرم میشه
صورتتو میگیری رو به آتیش
رقص شعله ها رو با چشم بسته تماشا میکنی
یه چایی لیپتون میاری با یه لیوان آب جوش
دو تا شکلات
تو سکوت به صدای سوختن چوبها گوش میدی
اوج آرامش رو تجربه میکنی
لذت...لذت...لذت...
و یهو
با نعرهء کودکانهء بچه شیش ساله از جات میپری
و میبینی که داره بهونه میگیره و عر میزنه
خیلی حست تغییر نمیکنه
جفتش خلسه ست
از خلسه خوب وارد خلسه بد میشی
و تا صبح کابوس میبینی..."
چه حسی داری حالا؟
خوش میگذره؟
خوش بگذره... :)

پنجشنبه، فروردین ۰۲، ۱۳۸۶

عید ... سال نو



.
تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

چون نسیم نوبهار یر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من

تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان
تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان

چون سپندم بر سر آتش نشان بنشین دمی
چون سرشکم در کنار بنشین نشان سوز نهان

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

چون نسیم نوبهار یر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من

بازا ببین در حیرتم بشکن سکوت خلوتم
چون لاله تنها ببین بر چهره داغ حسرتم

ای روی تو آیینه ام عشقت غم دیرینه ام
بارا چو گل در این بهار سر را بنه بر سینه ام

...
خدایا...مرا به خاطر غر زدنهایم ببخش
خودت خوب میدونی قضیه چیه
:)

جمعه، اسفند ۲۵، ۱۳۸۵

ناله و نفرین

نمیدونم چی بگم
حالم داره به هم میخوره از این روزا
دستم به جایی بند نبود
اومدم اینجا ناله و نفرین کنم
...
خیلی نامردیه
خداییش نامردیه...
بابا آخه من دوست ندارم خونه تکونی کنم
مگه زوره؟
(ولی خب انگار زوره)
آخ اگه من میدونستم کی این رسم و رسومات رو بنیان گذاشته...یه کاریش میکردم که به قزوین بگه بهشت...
کی گفته که حتما دکوراسیون خونه بایستی عوض بشه؟
کی گفته که حتما بایستی جای مبل ها و بوفه و فرش ها و تخت و پرده ها عوض بشه؟
اصلا این بوفه رو کدوم احمقی اختراع کرد؟
الهی بمیره با این اختراعش
اینم کاره؟هی بیای ظرف و ظروف جمع کنی بذاری تو ویترین؟... چه کاریه...
حالا میتونم یه جورایی با پاک کردن شیشه ها و در و پنجره و من کشیدن فرش ها و تی کشیدن زمین کنار بیام...یه جور نظافته...
ولی در مجموع مخالفتم رو با این جنگولک بازیا اعلام میکنم...
اصلا حوصله ندارم...
حسابی فحشم میاد...
خلقم تنگه...
کمرم درد گرفته...
برید دور و برم نپلکید که میزنم خودمو ناقص میکنم...

یکشنبه، اسفند ۱۳، ۱۳۸۵

چقدر زود دیر میشود...



.

صبح جمعه که از خواب بیدار شدم یه حس عجیبی داشتم
بیرون رو که نگاه کردم یه مه سفید از پشت پرده اتاقم پیدا بود
وقتی پرده رو کنار زدم دیدم داره برف میاد
همه جا سفید بود
میدونی
صبح هایی که برف اومده وقتی آدم از خواب پا میشه یه حس خاصی داره
نمیدونم چیه...نمیشه گفت چه جوریه...یه حس خاصه...
احساس گنگ شادمانی و غم...
قدیمی ها میگن اگه خواب "برف" ببینی تعبیرش غمه...
ولی سفیدی برف برای من حکم یه شادمانی وصف نشدنی رو داره
محمد نوری یه ترانه داره که نمیدونم توی چه سایتی میشه گوش داد
خیلی حس خوبی بهم میده:
ببین باز میبارد آرام برف
فریبا و رقصنده و رام برف
عروسانه میاید از آسمان
در این حجله آرام و پدرام برف
...
...
نمیدونم چرا دوست ندارم بهار بیاد...
اصلا دلم بهار و تابستون نمیخواد...
دلم زمستون میخواد...
با برف زیاد...
که صبح جمعه ش برف اومده باشه...
که شنبه ش مدرسه ها تعطیل باشه...
که یخ بندون بشه...
که کلی تصادف بشه تو خیابونا...
که همه به هم فحش بدن...
که همه کتک کاری کنن...
منم وسط برفا واسه خودم برقصم :)
-------------------------------------------------------------------------------
جمعه عصر آزمون کارشناسی ارشد بود...
نتیجه 4 ماه سختی کشیدن و تحریم های اجتماعی و اقتصادی و اینترنتی رو توی 4 ساعت دیدن خیلی مشکله...
از خستگی و استرسی که توی این مدت کشیدم چیزی نمیگم...
ولی خیلی زود دیر میشه...
ممنون از همه دوستام که برام دعا کردن...
-------------------------------------------------------------------------------
سر یه دو راهی ام
دارم یه تصمیم خیلی خیلی گنده میگیرم...
خیلی خیلی خیلی گنده...
اونقدر که ممکنه کل زندگیمو برای همیشه عوض کنه...
برای درک بیشتر:
1. یه دو راهی با آرگومان 180 درجه رو تصور کنید (برای بچه های فنی و مهندسی)
2. یه دو راهی تصور کنید ... یکی سرش شرق...یک سرش غرب (برای بچه های علوم انسانی)
3. یه دو راهی تصور کنید... یک سرش مثانه... یک سرش هیپوفیز (برای بچه های پزشکی)
4. یه دو راهی تصور کنید .. یک سرش دانشکده مواد... یک سرش دانشکده انسانی 2 (مخصوص بچه های علوم تحقیقات)
5. یه دو راهی با تفاوت زمین تا آسمون رو تصور کنید (برای بچه های دیپلم و پایینتر)
-------------------------------------------------------------------------------
نمیدونم چرا از صدای این مرتیکه برایان آدامز خوشم میاد...
مخصوصا آهنگ:
For you Right here Waiting

Oceans apart day after day
And I slowly go insane
I hear your voice on the line
But it doesnt stop the pain

If I see you next to never
How can we say forever

Wherever you go
Whatever you do
I will be right here waiting for you
Whatever it takes
Or how my heart breaks
I will be right here waiting for you
…

سه‌شنبه، دی ۱۲، ۱۳۸۵

سیب...



...
و آنگاه که بر عظمت ساغر
و شکوه شمشیر پی بردی
ایمانت کامل میشود...
در هماغوشی با زنی...
یا در قماری سخت
با قربانی کردن شاه خشتت
برای 2 خاج
...
سیبی برگیر
و خدا را یاد کن
همان که تو را از خاک میسازد
و روزی به خاک بر میگرداند
و باز رستاخیزی در راه است...

چهارشنبه، دی ۰۶، ۱۳۸۵

پنجگانه من

scwnاین بازی یلدا هم ما رو گرفتار کرد
همش تقصیر این
رضاست که ما رو انداخت تو این هچل
آخه من چیزی ندارم که کسی ندونه ... :)
باشه...حالا که اصرار میکنید اعتراف میکنم
ولی اینو بدونین که محمدرضایی که اینجا تو دنیای مجازی مینویسه شخصیتی متفاوت با اونی که اون بیرون تو دنیای حقیقی زندگی میکنه نیست

1. وبلاگ نویسی رو از دی 82 شروع کردم...اینو که همه میدونن...ولی...
اون روزا برام خیلی سخت بود
تازه از نامزدم جدا شده بودم
تو اوج "ترک اعتیاد عاطفی" بودم
و الان میتونم بگم به آرامش رسیدم
ولی خب...تازه اولشه :)
همین
رضا منو با وبلاگ آشنا کرد
اون موقع یه جورایی همکار بودیم و خیلی پیش هم بودیم
کلی چیز جدید یادم داد
ازش ممنونم
یاد روزای بارونی تو ساختمون شماره 1 طبقه 4 به خیر ... :)

2.الان دارم واسه کنکور کارشناسی ارشد رشته مهندسی مواد میخونم
یعنی الان باید در حال تست زدن باشم
و اینجا نشستم و وبلاگ آپدیت میکنم

3. من یه "هرمس" کاملم...
کسی که تاریخ و ادبیات قدیم یونان رو خونده باشه میدونه که هرمس کیه
هرمس - پسر زئوس- خدای مذاکره ست
خدای کلک و نیرنگ , شهود , رمز گشایی
مسنجر و پیغامبر زئوس (خدای خدایان) برای آدمیان
و خدایی که همه چیز رو تجربه میکنه
اصلا یه موقعی میخواستم اسم بلاگمو عوض کنم و بذارم هرمس
لینک کلاسش هم که
دکتر شیری برگزار میکنه رو میذارم اینجا

4. بانوی درونم به دلایلی خیلی قویه
(یونگ اسمشو میذاره "آنیما")
میتونم چیزای زنونه رو که خیلی از مردا نمیفهمن حس کنم
ولی خب این دلیل نمیشه بتونم انجامشون هم بدم :)

5. شیکمو ام
اسیدی...خفن...
شکلات و شیرینی خامه ای رو که باید قایم کنی
اگه بادوم هندی هم ببینم قالشو میکنم
از اونطرف از خورشت آلو اسفناج و کدو پخته حالم به هم میخوره
حالا بادمجون رو بگی میگم حساسیت دارم و نمیتونم بخورم
ولی کلا گوشت خیلی دوست دارم...چه سرخ...چه سفید :)
فکر کنم در آینده به مشکل بر بخورم با همسر گرامیم :)
...
خب اینم از پنجگانه من
نفراتی که من گیر میدم بهشون اینا هستن :

سارا --->
من و تنهایی <---
سینا ---> سینا و دیگران <---
مسعود ---> Decayed Apple <---
عطیه ---> جودی ابوت <---
شمیم ---> مهر آوا <---

شنبه، آذر ۲۵، ۱۳۸۵

I`m NOT Immortal...but u still have...all of ME...



I'm so tired of being here
Suppressed by all my childish fears
And if you have to leave I wish that you would just leave
Cause your presence still lingers here
And it won't leave me alone
These wounds won't seem to heal
This pain is just too real
There's just too much that time cannot erase
you cried I'd wipe away all of your tears
you'd scream I'd fight away all of your fears
And I held your hand through all of these years
But you still have, all me...
and Nothing Else matters...
bite me ... now...

سه‌شنبه، آذر ۱۴، ۱۳۸۵

دو کلوم...حرف غیر حساب

دلم تنگه...
بغض دارم...
خیلی عجیبه برام...
بعد از یه روز پر از فعالیت و اتفاقات خوب بیای خونه و ببینی دلت میخواد هایده بذاری گوش کنی و هق هق کنی...
خیلی عجیبه...
بغض دارم...
دلم تنگه...
-----------------------
پ.ن. ما گوییم پریود مغزانه...شما چی گویید؟ (با لحجه شمالی خوانده شود لطفا)

سه‌شنبه، آذر ۰۷، ۱۳۸۵

مشکلات و شکلات



اولا: آقا من از شیمی- فیزیک و ترمودینامیک بدم میاد , مگه زوره؟ چه جوری بگم آخه؟!! ولی خوب وقتی ضریب 3 شو توی آزمون ارشد میبینم دیگه..... من این لامصبو چی کارش کنم؟؟؟!!!

ثانیا: با امروز میشه 11 روز که توی خونه مون بوی رنگ و تینر پیچیده و اساس هامون درهم و برهم و قر و قاطی شده , لباسهام بوی رنگ گرفته , خودم هم بوی رنگ گرفتم , حرف که میزنم حس میکنم تینر قرقره میکنم , حالم از هر چی بوی تند رنگ و تینره داره به هم میخوره ... ولی اتاقم یه آبی خوشرنگی شده که نگو... اینو گفتم برای سوختن مناطق حساسی از اندام برخی افراد خاص که چشم دیدنمو ندارن ( یا من چشم دیدنشونو ندارم) ...
پ.ن. چند وقتی بود سری به اون مناطق حساس نزده بودم...آخیش...

ثالثا: میشه بگی چرا فکر میکنی همه چیز رو بیشتر از من میفهمی؟
لطفا؟! میشه بگی؟! برام جالبه بدونم چرا اینجوری فکر میکنی...چون سنت بیشتره؟ باشه عزیزم...به پیرهن پاره کردن ادامه بده , من کار خودمو میکنم...میدونی که؟

رابعا: از طبقه همکف ساختمون پلاسکو , مغازه کوشا , یه کت شلوار "گولاخ ِ خفن" خریدم 130 هزار تومن , راه راه محو سرمه ای , انقده بهم میاد... تا کور شود هر آنکه نتواند دید...

خامسا: حتما باید مستقیم بهت بگم که الان 6 ماهه قر تو کمرم گیر کرده؟ خودت نمیفهمی که باید واسه تولدت یا واسه فارغ التحصیل شدنت یا قبولی ارشدت یا واسه زن گرفتنت یا واسه رفتنت به کانادا برای همیشه یا واسه هر بهونه کوفتی که میتونی جور کنی یه مهمونی درست و حسابی بگیری؟ نمیفهمی دیگه...کاریش نمیشه کرد...خب بعضی ها اینجورین...

شیشما: یه بسته شکلات که خیلی خوب و خوشمزه با طعم کاپوچینوست داریم...ولی اگه ببینی روی جعبه ش یه گربه سیاه مریض راه میره قابل خوردنه؟
سابعا: خیلی بده که من بعضی وقتها اینجوری میشم؟نه؟!!

سه‌شنبه، آبان ۱۶، ۱۳۸۵

دوشنبه، آبان ۰۱، ۱۳۸۵

گم شدم...


...
چون صيد به دام تو به هر لحظه شکارم
ای طرفه نگارم
از دوری صياد دگر تاب ندارم
رفتست قرارم
چون آهوی گمگشته به هر گوشه دوانم
تا دام در آغوش نگيرم نگرانم...

...
دلتنگ شدم...
گم شدم...
در گرد و غبار ندیدنت...
آخ...
چقدر نیستی...
...
از ناوک مژگان چو دو صد تير پرانی
بر دل بنشانی
چون پرتو خورشيد اگر رو بکشانی
وای از شب تارم
در بند و گرفتار بر آن سلسله مويم
از ديده ره کوی تو با اشک بشويم
با حال نزارم
با حال نزارم

...
تنهاییم را درمانی نیست...
فقط گاهی دل خوش دارم...
به یادی...
...
گر بوی تو را باد به منزل برساند
جانم برهاند
ور نه ز وجودم اثری هيچ نماند
جز گرد و غبارم
جز گرد و غبارم

...
نگینی هست...
و گاهگاهی نیم نگاهی...
و یاد تو ما را بس...
...
گم شده ام...
پیدایم کن...

یکشنبه، مهر ۲۳، ۱۳۸۵

سلام هی حتی...

مور ؛ چه میداند که بر دیواره اهرام میگذرد یا بر خشتی خام
تو آن بلند ترین هرمی که فرعون تخیل میتواند ساخت
و من آن کوچکترین مور
که بلندای تو را در چشم نمیتوانم داشت
چگونه اینچنین که بلند بر زبرماسوا ایستاده ای
در کنار تنور پیرزنی جای میگیری
در زیر مهمیز کودکانه بچگکان یتیم
پیش از تو هیچ اقیانوسی را نمیشناختم که عمود بر زمین بایستد
پیش از تو هیچ خدایی را ندیده بودم
که پای افزار وصله دار به پا کند ،
و مشکی کهنه بر دوش کشد
و بردگان را برادر باشد ....
...
آه ای خدای نیمه شب های کوفه تنگ
ای روشن خدا در شب های پیوسته تاریخ
ای روح لیلة القدر
حتی اذا مطلع الفجر ....
شب از چشــم تـــو ، آرامش را به وام دارد
و طوفان ، از خشــم تــو ، خروش را
کلام تــو ، گیــاه را بارور میکند
و از نفست گـُل می روید
چـــاه از آن زمان که تو در آن گریستی ، جوشان است
سحر از سپیده ی چشمان تو می شکوفد
و شب در سیاهی آن ، به نماز می ایستد
هیچ ستاره نیست ، که وام دار تو نیست
...
لبخنــد تــو ، اجازه زندگیست
هیچ شکوفه نیست کز تبار گلخند تو نیست ....
به پای تـــو می گریم ....
با اندوهی ، والاتر از غم گزایی عشق
و دیرینگی غم ....
برای تو با چشم همه محرومان می گریم ؛
با چشمانی یتیم ندیدنت
گریه ام ، شعر شبانه توست ....

پنجشنبه، شهریور ۱۶، ۱۳۸۵

نه دیگه...


...
نه دیگه این واسه ما دل نمیشه
نه دیگه این واسه ما دل نمیشه
هر چی من بهش نصیحت میکنم
که بابا آدم عاقل آخه عاشق نمیشه
میگه یا اسم آدم دل نمیشه
یا اگر شد دیگه عاقل نمیشه
بهش میگم جون دلم
اینهمه دل توی دنیاس
چرا...
یه کدوم مثل دل خراب صاب مردهء من
پاپی خیال باطل نمیشه
چرا از اینهمه دل
یه کدوم مثل تو دیوونهء زنجیری نیست
یه کدوم صبح تا غروب
تو کوچه ول نمیشه
میگه یک دل مگه از فولاده
میگه یک دل مگه از فولاده
که تو این دوره زمونه چشاشو هم بذاره
هیچ چیزی نبینه
یا اگر چیزی دید
خم به ابروش نیاره
میگم آخه بابا جون
اون دل فولادی
دستکم دنبال کیف خودشه
دیگه از اشک چشش
زیر پاش گل نمیشه
میگه هر صید که میشه قلب باشه
اما هر چی قلب شد دل نمیشه
نه دیگه...
نه دیگه...
نه دیگه این واسه ما دل نمیشه...
نه دیگه این واسه ما دل نمیشه...

چهارشنبه، شهریور ۰۱، ۱۳۸۵

نه خیر...


...
کفاره شرابخواری های بی حساب
مخمور در میانه رندان نشستن است

...

پنجشنبه، مرداد ۰۵، ۱۳۸۵

My New PARTNER :)


HEY YOU
That was a SonyErricson K750i...
NOW
This is a Super Steadyshot Sony Cyber-shot DSC-H5...
7.2 MegaPixel Resolution
12x Optical Zoom
36-432 Carl Zeiss Lens
3 inch LCD
Want more?
nock nock...
Got it?
:)

چهارشنبه، تیر ۰۷، ۱۳۸۵

بغضم میاد


وقتش رسید
بالاخره اون روز اومد
دیر یا زوداز راه میرسید
و حالا
یه حس جدید دارم
شاید قبلا این حس رو داشتم
ولی خیلی رقیق بوده
الان خیلی قویه
و تلخیش رو کاملا حس میکنم


بذار برات یه قصه بگم:
یه روزی روزگاری
پسری بود که سال 80 دانشگاه آزاد قبول شد
هم تهران قبول شد...پاره وقت
هم یزد قبول شد...تمام وقت...که انتخاب آخرش بود
اومد لجبازی کنه...ناز کنه...خودشو لوس کنه
گفت میره یزد
کسی نازشو خریدار نبود
اونم لج کرد و رفت
3 ترم که اونجا موند
دید خیلی دلتنگ میشه
براش گرون تموم میشه این دوری
نشست و خوند و دوباره کنکور داد
اینبار همون تهران رو قبول شد
چون مشکل سربازی نداشت تونست بیاد ثبت نام کنه
از مهر 82 تا همین الان
یه جایی درس میخونه
که هر کسی نمیتونه بره اونجا
یه جایی که اسمشو میذاره "خراب شدهء نوک کوه"
یه نوع تبعید گاهه
حدود 700 متر ارتفاع از سطح تهران داره (نه از سطح دریا...از سطح تهران)
تو این مدت کلی پول داده به عمو عبدالله جاسبی...
همیشه غر میزد
از اینکه خونه شون شرق تهرانه و باید از اول تا آخر اتوبان همت رو طی کنه
خسته شده بود
از اینهمه درس و امتحان و پروژه
آرزو کرد زودتر تموم بشه این زجر و خلاص بشه
و حالا به آرزوش رسیده
ولی الان
دلش بدجوری میگیره
وقتی میخواد بره از اون خراب شده
تو همین دانشگاه بود
که اومد
دانشجو شد
دوست شد
عاشق شد
خندید
جدا شد
گریه کرد
درس خوند
امتحان داد
پاس کرد
افتاد
شادی کرد
برف بازی کرد
انتخاب واحد کرد
حذف و اضافه کرد
داد و فریاد کرد
سر جلسه امتحان با نیم ساعت تاخیر رسید
توی سلف زیر همکف انسانی 2(که اون موقع ها قاطی بود )فوتبال دید
وبلاگ نوشت

همایش برگزار کرد

مسئول شد
و خیلی کارای دیگه


و حالا
دلش بد جوری گرفته
میدونه که بازگشتی نیست
و اگر هست
اونایی نیست که تجربه کرده
اگه بازگشتی باشه
یه دانشجوی با شخصیته که داره ارشد میخونه
و دیگه نمیتونه تو اتوبوس با دوستاش بزنه و برقصه
یا کلاسو بپیچونه و بره تو بوفه با رفقاش چایی بخوره
و یا بیاد بیرون
روی عرشه
بشینه زیر اون درخت و اس ام اس بازی کنه


دلم نمیخواد بگم
ولی خداحافظی از دانشگاهی که توش اتفاقاتی افتاده
که روند زندگیت رو عوض کرده
کار آسونی نیست
اصلا آسون نیست...
...
ما هم رفتنی شدیم
عمو عبدالله جاسبی
یا به عبارتی عمو عبدالله کوهکن
(که این اسم برازنده ته
چون یه بار 4 شنبه بود از بالا اومدیم پایین
دست چپ یه تپه بود از خاک
شنبه صبح که اومدیم
دیدیم تپه ای در کار نیست
و به جاش اون بالا یه تیکه از فرورفتگی زمین پر شده)
ما رفتیم
مثل بقیه که رفتن
با یه مدرک تو دستمون
و یه کوله پشتی خاطره
بغضم میاد
بدجوری بغضم میاد...

چهارشنبه، خرداد ۳۱، ۱۳۸۵

توانگری



توانگری زیباترین و کاربردی ترین کلاسی ست که من تا به حال شرکت کرده ام


ما متعهد میشویم:
توانگرانه با آگاهی های تازه مان زیباترین موهبتهای الهی را جذب زندگی خودمان کنیم
ما با افتخار تغییرات لازم را در زندگیمان به عالی ترین شکل پدید می آوریم تا برکت الهی به شکل روزی های شگفت انگیز جذب زندگیمان شوند.
ما میپذیریم که بنا نیست بهترین باشیم و ضعف ها و قدرتهایمان را با شهامت میپذیریم , چرا که توانگری با پذیرش شروع میشود...

سه‌شنبه، خرداد ۰۹، ۱۳۸۵

تغییر

تغییرات کلی در زندگی گاهی منجر به این میشه که نگاه آدم نسبت به زندگیش عوض بشه
پنجره های جدیدی باز بشه
و گاهی چیزای تازه پیدا کنه
من دنبال چیز تازه نیستم
شاید فقط دلم میخواد از روزمرگی خارج بشم
مثل همین تغییر کلی تو قالب وبلاگم
مثل خونه تکونی میمونه
فرقش اینه که باید دو ساعت چشماتو بذاری پای مانیتور
و دیگه نمیخواد بری لب پنجره هی شیشه پاک کنی و فرشها رو من بکشی
:)

دوشنبه، اردیبهشت ۲۵، ۱۳۸۵

پدرام

دردم آن نیست که داروی طبیبان طلبم
درد عشق است که لعل لب جانان طلبم
بگذارید بنالم ز غم ِ سوز ِ نهان
که چنین سوختنی را ز دل و جان طلبم
...
پدرام چنین گفت یادت نره
...
امسال چاپ میشه
...
صداش رو هم میخوای بشنوی؟؟؟

چهارشنبه، اردیبهشت ۱۳، ۱۳۸۵

مبارک...


هر آدمی یه روز تو زندگیش هست که از همهء روزها مهمتره
سالروز آشنائیش با یار زندگیش؟
سالگرد ازدواجش؟
روز تولد همسرش؟
روز تولد مادرزنش؟
روز تولد شوهردایی ِ خانومش؟
نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
:)
روز تولد خودش
اونم در ساعت 10:30 صبح روز 13 اردیبهشت
حس خوبی که من از یه تبریک صمیمانه میگیرم رو هزار تا کادوی بی احساس نمیتونه جبران کنه
(اردیبهشتیا میفهمن من چی میگم)
قراره مثل بچه آدم شمع فوت کنم و کیک ببرم؟
(رقص چاقو هم داریم دیگه؟ آخ جون)
پس بزن اون دست قشنگه رو
به افتخار محمدرضا
یه محمدرضای 24 ساله
:)
تولدم مبارک

شنبه، اردیبهشت ۰۲، ۱۳۸۵

هجرت


تنها کسی که حرف مرا درک می کند
یک روز زادگاه مرا ترک می کند...
...
میدونی...مهم نیست اونجا چی منتظره...
مهم اینه که من نمیدونم اونطرف پیچ این جاده چی میگذره...
همین کافیه...

سه‌شنبه، فروردین ۲۲، ۱۳۸۵

خیلی نامردی...


رانندهء محترم ِ بیشعور...سلام...
وقتی تاکسیرانی به نرخ تمام خطوط تاکسیرانی 50 تومن اضافه کرده دلیلی نداره که شما برای 650 متر مسیر مستقیم به جای 100 تومن از من 150 تومن بگیری...
به هر حال...درسته که 50 تومن آدمو نمیکشه ... ولی آیا شما در مورد "از گوشت سگ حرومتر" چیزی شنیدی؟؟؟!!!

سه‌شنبه، فروردین ۱۵، ۱۳۸۵

این یک سفرنامه نیست


اینجا یه جای خاصیه...
لب مرز دو تا کشوره...
اونور این فنس ها یه جای دیگه ست...
یه کشور دیگه ست...
اینجا شلمچه ست...
اینجا یه دنیای دیگه ست...
چی میگه گفت؟؟؟...
یه روزی روزگاری آدمایی بودن که به خاطر کشورشون , مردمشون , مکتبشون , اعتقادشون , خاکشون و هزار تا چیز دیگه رفتن و خودشونو فدا کردن...
اون موقع من کوچیک بودم...خیلی کوچیک...
شاید تنها چیزی که ازش یادم بیاد خاموشی زدن ها و آژیرهای قرمز بمباران های تهرانه...
و یا خاطراتی که بابام میگه...از 45 روز مقاومت خرمشهر با دستای خالی...از مردمی که با چنگ و دندون از شهرشون دفاع کردن...
که اونم زود زود از یادم میره...
من رفتم و اونجا رو دیدم...
این یه سفرنامه نوروزی نیست...
این یه زندگینامه ست...
اونایی که جونشونو راحت تر از یه مشت آب که توی کف دست میشه گرفت , گرفتن و رفتن...چون میخواستن خودشون نباشن ولی مادراشون باشن...پدراشون بمونن...خواهراشون نمیرن...فرزنداشون بزرگ بشن...مردمشون زنده باشن...خاکشون از دست نره...
من اونجا سیم خاردار زنگ زده دیدم...تانک از کار افتاده دیدم...سنگر سیمانی دیدم...
یه مشت خاک دیدم...یه مشت خاک...
چیزایی دیدم که فقط شنیده بودم هست...
تو جاده اهواز-خرمشهر یه امامزاده دیدم که گنبد نداشت...
کنار جاده در 15 کیلومتری شهر اهواز یه خاکریز دیدم...آره,اونا تا اینجا هم اومده بودن...
من جای گلوله روی در و دیوار خرمشهر دیدم...
من کارون رو دیدم...اروند رو دیدم...
این یه سفر نامه نیست...
یه حقیقته...
فاصله مرز رو با جایی که اونا اومده بودن دیدم...20 کیلومتر کم نیست...چه جوری رونده شدن عقب؟؟؟ تا مرز خودشون...چه جوری یک وجب از خاک ما هم به دستشون نیفتاد؟؟؟
اصلا مگه میشه فهمید ؟؟؟ مگه میشه درک کرد؟؟؟ مگه میتونم بگم چی دیدم؟؟؟
دیدنی نیست...حس کردنیه...
اونجا خاکش یه بوی خاصی داره...هواش یه طعم دیگه داره...
اونجا دور از هیاهوی عید و مردم و زندگی مدرن و همه تعلقات, خودمو تنها دیدم...
کاش میتونستم تصویر کنم...اونچه رو که حس کردم...
نمیشه...
حالا من نشستم اینجا...پشت یه کامپیوتر...با خیال راحت...لیوان چایی بعد از نهار رو سر میکشم و اینا رو مینویسم...و آرامش رو تجربه میکنم...با یاد اونایی که رفتن...
این یه سفرنامه نیست...
این فقط یه یاد آوریه...

چهارشنبه، اسفند ۲۴، ۱۳۸۴

سال نو و...



باز هم سالی گذشت و ...
و اگر من یک درخت بودم
و از کمر مرا میبریدی
و حلقه های عمرم را میشمردی
میدیدی یک حلقه به حلقه ها اضافه شده
و تاوان این یک حلقه
روزهاییست که گذشته
وهمچنان میگذرد
مثل همیشه...
...
يك بار خواب ديدن تو به تمام عمر مي ارزد
پس نگو كه روياي دور از دسترس خوش نيست
گر چه به ظاهر جسم خسته است
ولي دل درياست
تاب و توانش بيش از اينهاست
دوستت دارم ....
و تاوان آن هر چه باشد باشد
دوستت دارم ....
بيشتر از ديروز
باكي ندارم از هيچ كس و هيچ كس كه تو را دارم اي عزيز....
---------------------------------------------------
- پ.ن. جون مادرتون نپرسید اینو واسه کی نوشتم...یه بار هم ما یه چیزی بنویسیم که کسی سر در نیاره...
:)
عید همه تون مبارک

یکشنبه، اسفند ۰۷، ۱۳۸۴

یکی هست...

میخانه اگر ساقی صاحب نظری داشت.......میخواری و مستی ره و رسم دگری داشت
بعضی وقتها مشکلاتی سر راه آدم سبز میشه
که فکر میکنی هیچ کس
هیچ کس
نمیتونه کمکت کنه
وقتی نا امید شدی
وقتی بریدی
اونوقت
میبینی
یکی هست
یکی
هست
که میتونه کمکت کنه
که همیشه کنارته
همیشه
همینجاست
کافیه صداش کنی
همیشه همراهته
فقط باید صداش کنی
همین...

سه‌شنبه، بهمن ۲۵، ۱۳۸۴

به مناسبت ولنتاین...


علائم ارتباط عاطفی ناسالم
...
+ زمانی که شما متعلق به زمین بازی عاطفی یکدیگر نیستید.

- علائق غیر مشترک
- کانال های متفاوت ( سمعی , بصری , لمسی )
- جذب های متفاوت
- TA (کودک , والد , بالغ)

+ زمانی که دغدغه های شما بسیار تنزل کرده {بسیار مهم}
- چرا فلان مهمانی را رفت و منو نبرد؟!
- چرا با دختر خاله ش اینقدر گرم صحبت میکنه؟!
- چرا شوهر دائی ش ماچش کرد؟!

" دغدغه های پست در مقابل دغدغه های متعالی "

از خودت بپرس:

"آیا شما را برای این نحوه زندگی آفریده اند؟"

+ وقتی در یک رابطه نداشته های شما به رخ شما کشیده می شود.

- چاقی , لاغری , قد , چهره , پول , ماشین و...

+ زمانیکه ترس از دست دادن شدید وجود دارد.

"اگه بره می میرم "

- نادیده گرفتن این اصل که عالم پر از فراوانی است , نه تو تکی و نه طرف تو تکه.

+ زمانی که هزینه ماندن در یک ارتباط اولویت بندی شما را به گند می کشد.

- رابطه عاطفی در اولویت چندم است؟

رشد شخصیتی – کار – خانواده (پدر و مادر) – پول – تحصیلات – ورزش – موسیقی – تفریح و...

{در هنگام ازدواج رابطه عاطفی به اولویت اول تا سوم صعود می کند در غیر این زمان بایستی به اولویت های متعالی تر رسید.}

از خودت بپرس:

" مرا آفریده اند تا زن یا شوهر کسی باشم؟؟؟!!! "

+ زمانی که ارتباط بر اساس ترحم و وجدان درد صرف ادامه دارد.

- اگه ولش کنم چی میشه ؟ چی به سرش میاد؟

+ فرافکنی منفی طول کشیده.

- جنگ و دعوای بسیار طولانی

{در رابطه ابتدا فرافکنی مثبت ( گل و بلبل و LOVE ) و بعد فرافکنی منفی ( بزن بزن و تنفر ) و بعد تعادل وجود دارد. معلوم نیست کی به تعادل می رسیم ولی اگر تعادل منفی باشد بایستی ارتباط را قطع کرد.}
.
" عادت نکنیم به دعوا..."

+ فرافکنی سایه طول کشیده (Prolong Shadow Projection)

- وقتی کسی زیادی گند های ما را میبیند و گند های خودش را نمی بیند.

+ خستگی روحی زیر فرافکنی فرد مقابل

- معشوق کسی بودن و بالا آوردن
(شما اولویت اول کسی هستید و او اولویت پنجم شماست)

داری بخش غیر فعال کس دیگری را برایش زندگی می کنی...

----------------------------------------------------------------------------------------

حرف آخر:
ماندن در یک ارتباط عاطفی ناسالم به ضرر هر دو طرف است.
لوس بازی در نیار...هزینه الکی به خودت وارد نکن...
.
برگرفته از جلسه دوم کلاس ارتباط عاطفی موثر2 و با اجازه از استادم جناب آقای دکتر علیرضا شیری.

یکشنبه، بهمن ۰۹، ۱۳۸۴

هوشنگ


...
تو بازار دیدمش...
تو یه نگاه ازش خوشم اومد...
خیلی نگاهش مهربون بود...
خریدمش و اومدم خونه...
خودش میگه اسمش هوشنگه...
به دهن گشاد و دندونای کج و کوله ش نگاه نکنین...
خیلی مهربون و دوست داشتنیه...
من و هوشنگ دوستای خوبی هستیم...
میدونین...درسته که زیاد حرف نمیزنه...ولی خوب توجه میکنه...
دوستت دارم هوشنگی...
:)
---------------------------------------------
پ.ن : فکر نکنید خل شدما...نه...
خوب چیه مگه؟ آدمیزاده دیگه...دلش یهو با یه نگاه میره...
:)

چهارشنبه، دی ۲۱، ۱۳۸۴

ما اینجاییم...


سه شنبه 20 دی 1384
8:13 صبح
باور بکنید یا نه اینجا تهران است...
به تاریخ و ساعت زیر عکس هم میتوانید به عنوان سند زمانی رجوع کنید...
در حالیکه در اکثر مناطق تهران برف و باران و سرما حاکم بود ما در نقطه ای از این شهر درندشت آفتاب کم نوری را از پشت لکه های ابر مشاهده می کردیم...درسته ... اینجا بالای تمام اون ابر و باد و برف و بارونیه که داره تو تهران میباره...
هر چند تعداد افرادی که اون موقع صبح در دانشکده فنی دانشگاه آزاد واحد علوم-تحقیقات حضور داشتند بسیار کم بود ولی همان عده کم شاهد چیزی بودند که تقریبا هیچ کس آن را ندید...
حالا فکر نکنید تحفه ست ... نه ... فقط خواستم بدونید که ما اینجاییم
و اینکه چرا این دانشگاه جایزه ملی کیفیت رو از آن خودش کرده ...
:)

یکشنبه، دی ۱۸، ۱۳۸۴


.
...
......
یه تک صدا...یه تک درخت...
یه جفت چشم...یه جفت پا...
یه سمت خودی...یه سمت دشمن...
صداقت بیخودی...
تنفر از ته قلب...
یه باتری که تموم شده...
یه آدمِ بی نیاز...
یه سردیِ دست...
یه شمع شکسته...
احساس تزریق خستگی زیر سینهء سمت چپ...
...
بذار بخونه:
هایده...ویگن...بنان...مرضیه...دلکش...داریوش...شکیلا...هلن...
بذار بخونه:
MetallicA , Scooter , DJ Aligator , Eminem , System Of a Down , Cradle Of Filth
سردرگمی بهونه نمیخواد...میشه همیشه سردرگم بود و بیشتر لذت برد...
این جورچین رو درست نکن...به هم ریخته ش قشنگ تره...
حتی قشنگ تر از صحنه هایی که میشه تو گذشته ها دید...
...
دو ساله دارم اینجا مینویسم...
دو سال گذشت...مثل برق و باد...
اینقدر حرف نگفته دارم که...
بگذریم...
فقط بذار بخونه :
...
زیباترین قول تو این است
که هرگز باز نخواهی آمد
رسم زندگی اين است ...
يک روز کسی را دوست داری
و روز بعد تنهايی
به همين سادگی !!
او رفته است
و همه چيز تمام شده است
مثل يک مهمانی که به آخر می رسد
و تو به حال خود رها می شوی ...
چرا غمگينی ؟
اين رسم زندگیست
تو نمی توانی آنرا تغيير دهی
پس تنها آوازی بخوان !
اين تنها کاریست که از دستت بر می آيد
... آوازی بخوان ...
...
همه چيز تمام شده است. اين رسم زندگیست ، چه می‌شود کرد ، آدمی که هميشه نمی‌تواند شادمانه بخواند. او رفته است و من مانده‌ام و آوازی تلخ که ديگر از حلقومم به گوش کسی نمی‌رسد.
با خود می‌خوانم: رفتی از يادم ، دادی بر بادم ، با يادت شادم ...
و شاد نبودم...
...
آن شب كه شادي براي هميشه رخت بربست
در پس رقص نورها
بر پهنه ي افق
رازي را كشف كردم :
ديگر هيچ چيز تو را به من باز نمي گرداند ...
نه تكرار گريه هاي شبانه
نه فرو دادن بغضهاي غريبانه
ونه حتي
اين جامهاي پي در پي مستانه ...
با تو بودن
تنها در كنار تو بودن نيست

اين را فهميدم
وقتي كه به گلي - گل تنهاي مهربان اتاقم - آب مي دادم .
اينك
در آستانه ي غار تنهائيم
با تو بدرود مي گويم
كه اين خود
سلاميست ديگر به سرنوشت
... بدرود...
کلمات هم دیگر در نوشتن دردهایم یاریم نمی کنند

جمعه، دی ۰۹، ۱۳۸۴

فقط برای سلطان...


.
امروز جمعه است.
عصر جمعه همیشه دلگیر بوده...همیشه...
و حالا...
من بغض دارم...
سلطان بغض دارد...
سلطانی که نمیخواهد گریه اش را کسی ببیند...
آخر رویش نمیشود...ناسلامتی سلطان است...
کسی که سالهاست سلطان صدایش میکنند...
سالهاست برای دل خودش...شاید هم برای دل دیگران چیزهایی را به جان میخرد...
دلیلی ندارد او را انکار کنم...هست...وقتی هست نمیشود گفت نیست...
حالا خسته شده...
از نامهربانی های کسانی که برایشان زحمت کشیده...
حالا بغض دارد...
از بی معرفتی های کسانی که خودش آنها را با دستان خودش بارور کرده...
میدانید...
من دوستش دارم...
نه به خاطر عشقم به رنگ سرخ...
نه به خاطر تیمی که حالا دیگر نمیشود آنرا را پر افتخار ترین تیم تاریخ ایران نامید...
به خاطر خودش...
به خاطر تاجی که هیچ وقت از سرش جدا نمیشود...
به خاطر ایمانی که دارم...به اینکه او مرد بزرگی ست...
حالا...
سلطان خسته شده...
میخواهی بروی سلطان؟؟؟
میدانم که دیگر برایت رمقی نمانده...میدانم...
برای خاطر غمی که در صدایت موج میزند...
و برای خاطر خاطرات خوب سالهای نه چندان دور...
و برای افتخاری که همیشه برای من مایه سربلندی بوده...
بدان که همیشه دوستت خواهم داشت...
همیشه خاطرت در ذهنم جاودان خواهد ماند...
چه بمانی و چه بروی...
چه ببازی و چه ببری...
دوستت خواهم داشت...
دست خدا به همراهت سلطان رویاهای من...

جمعه، آذر ۲۵، ۱۳۸۴

FGS


"FGS"
به معنی:
"FULL GHAT SYSTEM"
...
یه چیزایی هست که اگه بدونید بد نیست...
واسه موقع هایی که حتی خودم هم خودمو نمیشناسم...
تمام متن مقاله زیر مربوط به انجمن تنظیم خانواده ایران و حق استفاده از آن کاملا محفوظ است....
..
.
آیا مردان نیز دوره هایی دارند؟
دوره عادتِ ماهانه زنان از تغييرات هورمونی ناشی ميشود.احتمالا ريتمهای بيولوژکي مردان به شکل ضعيفتری تری به وسيله هورمونها کنترل ميشود. به هر حال در موقعيتهايی که هورمون تستترون مرد بيش از اندازه ترشح ميشود يا به کلی ناپديد ميگردد تغييرات معينی در شخصيت مرد روی ميدهد.

به طورِ مثال ثابت شده است مردانی که دارای بيش از يک کوروموزومی که غالباٌ در مردان کوروموزوم نشانه ناميده ميشوند باشند، بينهايت پرخاشگر و بيشتر رفتار وحشيانه از آنها سر ميزند و ميتوانند مجرمين خطرناکی به شمار روند..از سوی ديگر مردی که توليد ترشحش با اخته شدن يا بيماری متوقف گرديده باشد، موجودی آرام و سر به راه است .قرنها پيش خواجه ها مراقب حرم سرا های امپراتورانِ روم بودند .خواجه ها که رفتاری نرم و ملايمی با زنانِ حرمسرا داشتند ،هيچ گونه ميل جنسی نداشتند و خادمانی وفادار به شمار ميرفتند.گاهی خواجه ها فرزندان دوم يا سوم خانواده هایِ حاکمان رم بودند.اين خواجه ها در نوجوانی اخته می شدند تا فکر رقابت با فرزندان ارشد به مغزشان خطور نکند.

زنان و مردان بايد به خاطره سلامتی خود هم که شده،برای فعاليتهای های خود اهميتی ويژه ای قائل باشند،و به تغييراتی که در آنان پديد می آيد توجه داشته باشند.زيرا تغييرات عجيبی در وجود آنان صورت ميگيرد، با اين که مردان دچار تغييرات هورمونی ماهانه نيستند با اين حال ميگويند يک تغييرات دوره ای را ميتوانند به نوع ديگری احساس کنند.و به طورِ يقين نگاهی به تصوير دوره زندگي آنان ثابت ميکند که احساسشان درست است.

دکتر Levinson در مطالعات 10 ساله خود نتيجه گرفت که زندگي مردان را ميتوان به 4 مرحله يا فصل تقسيم کرد . وی در کتاب خود به نام " فصلهای زندگی مرد " ، گذر نيمه زندگی را که مردان اغلب از 40 تا 45 سالگی تجربه ميکنند،توضيح ميدهد.اين گذار برای بيشتر مردان مرحله بحرانی است. دکتر Levinson رفتار مردان را در اين دوره به خوبی درک کرده و آنرا با حسن نيت توصيف ميکند و اِي کاش سايرين نيز در صحبت سندرم زنان چنين حسن نيتی می داشتند.

دکتر Levinson می تويسد: مردی که دچار اين بحران است،غالباٌ غير منطقی است، ممکن است سايرين او را در بسياری از موارد " آشفته " يا "بيمار" بنامند. وی همچين اضافه ميکند:" خود مرد يا کسانی که به رفتار او اهميت ميدهند ، بايد درک کنند که او يک دوره تکاملی را ميگذرند،و درگيرِ وظايف نيمه زندگي خود است ".

مردان نيز اختلالات روزانه و ماهانه ِ خود را دارند.ولی با رفتار نامطلوب و غير انسانی ديگران رو به رو نيستند. در حالی که ممکن است مردان بدونِ اينکه سندرم را کاملا بشناسند،از نظرِ روانی و فيزيکالی در برابرِ دوره های ماهانه زنانِ واکنش نشان دهند.

در مطالعه ای در استراليا حرارت بدن زنان با حرارت بدن همسرانشان در يک زمان جدول بندی شد.حرارت بدن بسياری از مردان در نيمه ماه همزمان با حرارت بدن همسرانشان بالا ميرفت .حرارت بدن زن به اين دليل بالا ميرفت که تخمدانها تخمک گذاری ميکردند.اما از نظرِ فيزيکی دليلی برای بالا رفتن حرارت بدن مرد موجود نبود.با اين حال اين نمودار نشانی از يک سازگاری بود.اين مطالعه نشان ميدهد که دوره های حرارتی بدن زن و مرد همانند بود يعنی زمانی که اين دو با هم با سازگاری زندگی ميکردند، حرارت بدنشان به هم نزديک بود.در ميان زنان و مردانی که روابط آشفته ای داشتند،تنها شمار کمی دارای درجه حرارت يکسانی بودند.


همانندی حرارت بدن يک مرد با زن و دوره های او ميتوانند تا حدی شدت يابد که وقتی زن باردار است،مرد نيز نشانه هايی از بارداری داشته باشد.اين حالت "بارداری مرد - سندرم کرچ نشستن" ناميده ميشود که از زبان فرانسه گرفته شده است . اين يک واژهِ بود که مردم شناسان برای تعريف مراسم مذهبی که پدران باردار در قبايل ابتدايي اجرا ميکردند به کار بردند.به طورِ مثال، زمانی که همسرانِ انان در بسترِ زايمان بودند ، مردانی که متعلق به قبيله چوراتی در آمريکای جنوبی بودند، ادای زنانِ در حال زايمان را در می آورند و چند روزی در خانه استراحت ميکردند.امروز نيز سندرم کرچ نشستن يک تقليد مرد از بارداری زن است.

پژوهشها ها نشان داده است ، که بين 20 تا 30 درصد پدران باردار نشانه های بارداری را که شامل اشتهای بيش از حد، چاقی، تورم، تهوع و استفراغ و غيره است، را تجربه ميکنند.

گزارشاتی موجود است از پدران که در نُه ماه بارداری همسرشان از سوء هاضمه رنج می بردند يک شيشه قرص بهمراه داشتند.و وقتی همسرشان فرزند سلامی به دنيا می آورد اضطراب آنان نيز از بين می رفت و ديگر نيازی به قرص نداشتند.حال آنها خوب می شد، اما مردانی نيز هستند که از افسردگی پس از زايمان هم بهمراه همسرشان رنج ميرند حتی اگر همسرشان افسرده نباشد.

مردها نيز مانندِ زنان در مورد عوامل خارجی مانندِ ماه يا هوا صحبت ميکنند.افسانه های سنتی که ميگويد ماه مردان را ديوانه ميکند و از نظرِ جنسی دچار جنون ميشوند، هنوز به قوت خود باقی است. در گرمایِ تابستان که خيابان ها چون حمامِ بخار است،ميزان جرم بالا ميرود. اگر ماه و گرما و شرجی را مسبب جرم بدانيم ،هنگامی که مردان از نظرِ عاطفی بی ثبات ميشوند، و کنترلِ خود را از دست ميدهند ، بيشتر مرتکب اعمالِ وحشيانه می گردند تا زنان ، چنانکه 90 درصد جرم ها را مردان مرتکب ميشوند و بر خلاف باورِ عمومی ، ميزان خود کشی نزد مردان بيشتر از زنان است
و وقتی به دردهای تحمِلی و خود خوری و خودکشی نزد مردان نگاه می کنِيم ميبينم که آنها همواره پيشگامند ( البته به اعتقاد من اين ميزان ارتکاب به خودکشی است که در بين زنان خيلی بيشتر است ولی در مورد نتيجه يک خودکشی موفق , مردان پيشگامند! نتيجه آمار به اين دليل معکوس است چون به اعتقاد من اغلب (تاکيد می کنم اغلب!) زنان بيشتر تظاهر به خودکشی می کنند و خودکشی به قصد مرگ نيست! اما مردان عموماٌ در اين شرايط برای يکسره کردن و پايان دادن به خود اقدام می کنند.

در پایان خاطر نشان میکنم اینجانب نه 35 تا 45 ساله هستم...نه قصد خودکشی دارم...
ولی یه چیزی هست...
There is Somthing Down There...
...
با تشکر فراوان...یه محمدرضای قاط زده

چهارشنبه، آذر ۱۶، ۱۳۸۴

...



...
نتونستم...
نتونستم ننویسم وقتی دلم سوخته و 3 روزه که بغض گلومو گرفته...
دارم خفه میشم از این بغض نترکیده...
دقیقا یه هفته...یه هفته هم نشد...
سه شنبه بود... 8 شب ... من و بابا و امیر سرتیپ عباس واعظی...
برای اولین بار بود که میدیدمش...خندان و خوشرو بود...ساده و صمیمی...
یه حالت خاصی داشت چهره ش... نمیدونم چی بود...نتونستم بفهمم...
شاید به اندازهء درک و فهم من نیست... شاید...
یه هفته گذشت ...
الان که عکسشو میبینم باورم نمیشه...
نمیتونم باور کنم...
یه پرواز و یه لحظه...
نمیدونم چی بگم...
حالم خوب نیست...
پس اونایی که یه عمر با این افراد زندگی کردن الان چی میکشن؟...
...
دو ساعته دارم کلنجار میرم با خودم...کلمه ها پشت سر هم جور نمیشه...!!!
...
خدایا...
من رو با این آزمون های سخت امتحان نکن...
من طاقت این سختی ها رو ندارم...
خداوندا...
صبر رو از ما دریغ نکن...

پنجشنبه، آبان ۲۶، ۱۳۸۴

وقتشه


1
...
امروز کار مهمی انجام دادم...یه کار بزرگ...
کاری که فکر میکنم درسته...
شمارش معکوس شروع شده...
هر چند خیلی مونده تا اون روز رو ببینم...
ولی از همین الان دارم حسش میکنم...
هر چند در وصف نمیگنجه...
...
2
...
"Cause we are the ones
That want to play
Always want to go
But you never
Want to stay

And we are the ones
That want to choose
Always want to play
But you never
Want to lose"
...
3
...
همیشه میخواستم برنده باشم...
یه برندهء خوب...
تنها برنده ای که میمونه و با بازنده ها دست میده...
ولی وقتی حس برد رو تجربه میکنم دیگه دلم نمیخواد بازنده ای رو ببینم...
دیگه دلم نمیخواد باهاشون دست بدم...
...
شاید چون بهم یادآوری میکنه یه روز خودم هم یه بازنده بودم...
و شاید بعدا هم باشم...
...
4
...
آهای
تویی که خودتی زدی به اون راه
واقعا توی همون راه هستی؟؟؟
یا فقط خودتو زدی به اون راه...؟؟؟
میتونی بفهمی من چی میگم؟؟؟
"فقط یه کم بزرگتر"
فقط یه کم...
حیف...

جمعه، آبان ۱۳، ۱۳۸۴

دل...

...
تو دل یه مزرعه ...... یه کلاغ رو سیاه
هوایی شده بره ...... پابوس امام رضا
اما هی فکر میکنه ...... اونجا جای کفترهاست
آخه من کجا برم ...... یه کلاغ که رو سیاست
...
من که توی سیاهی ها ...... از همه رو سیاه ترم
میون اون کبوترها ...... با چه رویی بپرم؟!...
...
تو همین فکرا بودش ...... کلاغ عاشقمون
یه دلش میگفت برو ...... یه دلش میگفت بمون
که یهو صدایی گفت ...... تو نترس و راهی شو
به سیاهی فکر نکن ...... تو یه زائری برو
...
من که توی سیاهی ها ...... از همه رو سیاه ترم
میون اون کبوتر ها ...... با چه رویی بپرم؟!...
...
خیلی دلم میخواد برم مشهد...یه جورایی غصه تو دلم خونه کرده...
یه چیزایی رو قبلا میخواستم...الان میفهمم اشتباه کردم...
نمیدونم...کاش یه کم زودتر به دنیا میومدم...کاشکی یه کم بزرگتر بودم...
کاشکی...

جمعه، مهر ۲۹، ۱۳۸۴

رحمت

"ساعت 2:30 یک شب زمستانی"
حال پسرک اصلا خوب نبود
مادرش درمانده او را پاشویه میکرد
دستمال روی پیشانی را خیس میکرد و دوباره میگذاشت
پسر در تب میسوخت و هذیان میگفت
بابایش را صدا میزد
زن گریه اش گرفت
شوهرش رفته بود جبهه
به جنگ همان کسانی که حالا شده اند کشور دوست و همسایه
مادر دیگر نمیدانست چه کار کند
چادرش را به سر کشید و به کوچه رفت
آرام آرام برف میبارید
در خانهء همسایه را کوبید
چندین بار کوبید
مرد مسنی سراسیمه و پریشان در را باز کرد
"حاج آقا دستم به دامنت ... محمدم از دستم رفت"
مرد به داخل رفت و عبایش را به دوش انداخت
زنش هم که بیدار شده بود با او همراه شد
مرد بچه را به بغل گرفت و دوید
دوید و دوید
از خیابان قصرالدشت-سپه تا چهارراه وثوق را پای پیاده ... با یک بچهء 5 ساله در بغل دوید
بچه را به درمانگاه رساند...
دکتر گفت اگر ساعتی دیر میرسید پسرک مرده بود
...
حالا بعد از 19 سال
وقتی همان پسرک 5 ساله
در مراسم ختم مرد شرکت میکند
نمیتواند جلوی گریه اش را بگیرد
...
خداوند روحت را شاد و قرین رحمتش بگرداند
"حاج سید محمد کاظم طباطبایی"

چهارشنبه، مهر ۰۶، ۱۳۸۴

آبی پاییزی...

با عوض شدن لباس طبیعت گفتم منم یه تغییراتی اینجا بدم...
کلی زحمت کشیدم رو این قالب جدید... دو شب بی خوابی... ولی فکر کنم میارزه...
...
پاییز شده... دل منم یه جورایی پاییزیه...
برام دعا کنید...دارم یه تصمیم بزرگ میگیرم...
...
Life is a waterfall
We're one in the river
And one again
After the fall
...
دلم میخواد برم جایی پشت آبشار...
دلم ماه رمضون میخواد...
دلم گرفته...

جمعه، شهریور ۰۴، ۱۳۸۴

سیب...

.
هيچ کس وسوسه اش نکرد ، هيچ کس فريبش نداد ، او خودش سيب را از شاخه کند و گاز زد و نيم خورده دور انداخت.

او خودش از بهشت بيرون رفت و وقتي به پشت دروازه بهشت رسيد ، ايستاد. انگار مي خواست چيزي بگويد. چيزي ، اما نگفت . خدا دستش را گرفت و مشتي اختيار به او داد و گفت : برو ، زيرا که اشتباه کردي . اما اينجا خانه توست هر وقت که برگردي ، و فراموش نکن که از اشتباه به آمرزش راهي هست.

او رفت و شيطان مبهوت نگاهش مي کرد. شيطان کوچک تر از آن بود که او را به کاري وادار کند . شيطان موجود بيچاره اي بود که در کيسه اش جز مشتي گناه چيزي نداشت .

او رفت اما نه مثل شيطان مغرورانه تا گناه کند او رفت تا کودکانه اشتباه کند.

او به زمين رفت و اشتباه کرد ، بارها و بارها. اشتباه کرد مثل فرشته بازيگوشي که گاهي دري را بي اجازه باز مي کند ، يا دستش را به چيزي مي خورد و آن را مي اندازد. فرشته سر به هوا گاهي سر مي خورد ، مي افتد و دست و بالش مي شکند.

اشتباه هاي کوچک او مثل لباسي نامناسب بود که گاهي کسي به تن مي کند. اما ما هميشه تنها لباسش را ديديم و هرگز قلبش را نديديم که زير پيراهنش بود. اما از هر اشتباه او سنگي ساختيم و به سمتش پرت کرديم . سنگ هاي ما روحش را خط خطي کرد و ما نفهميديم.

اما يک روز او بي آن که چيزي بگويد، لباس هاي نا مناسبش را از تن در آورد و اشتباه هاي کوچکش را دور انداخت و ما ديديم که او دو بال کوچک نارنجي رنگ هم دارد ؛ دو بال کوچک که سال ها از ما پنهان کرده بود و پر زد مثل پرنده اي که به آشيانه اش بر مي گردد.

او به بهشت برگشت و حالا هر صبح وقتي خورشيد طلوع مي کند ، صدايش را مي شنوم ؛ زيرا او قناري کوچکي است که روي انگشت خدا آواز مي خواند...
--------------------------------------------------------------------
پ.ن 1 : مرسی از دوست عزیزم سعید به خاطر این متن خوشگلش.

پ.ن 2 : و خدا زمین را آفرید...و زمان را عریان داشت...
آنگاه که تو به سیبی بسنده کردی و ... شانت به باد رفت...
(شعر از کتاب "از خرابه ها تا بهشت" اثر هنرمندانهء دوست عزیزم ایمان سمرقندی )

پ.ن 3 : خدایا...خداوندا... این منم ... بندهء گناهکار تو... کوچک تر از همهء بندگانت...مرا ببخش... به خاطر رحمت بیکرانت... آمین...

سه‌شنبه، مرداد ۰۴، ۱۳۸۴

من...تو...!

...
تو
یه مسافر... یه غریبه ... یه اسیر ...
من
یه پرنده ... یه پرستو ... تو کویر ...

تو ... یه عبوری ...از مسیر عمر ِ عاشق
من ... یه حضورم ... مثل چند روز ِ شقایق

من یه پرنده ... یه پرستو ... تو کویرم
تو... یه درختی...سر ِ راهم ... که نمیرم...

تو یه اسیری...توی شعر عاشقونه
من یه غریبم... یه غریب ِ بی نشونه

دل شده هستم...همه جا ... دل شدهء تو
گم شده هستم...همه سو ... گم شدهء تو
...
دل سپردن و نپرسیدن...
فکر می کنم راهش رو پیدا کردم...
:)

شنبه، تیر ۰۴، ۱۳۸۴

...But I Know...!





این یک علامت تعجب نیست
...
!!!
این یک علامت سوال است که چیزهایی می داند
چیزهایی که نباید بداند...